ANAPOLIS   

Achieve Human Excellence


      

 

  

 ΑΓΧΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ


 

 

mp3 AlbumsΥποσυνείδητου Προγραμματισμού | Υποσυνείδητα Μηνύματα | Εγκεφαλικά - Δίωτα Κύματα & Συχνότητες | Νόμος της Έλξης | Αντιμετώπιση Κατάθλιψης | Καταπολέμηση Άγχους | Υγεία | Φόβοι & Φοβίες | Κρίσεις Πανικού | Σχέσεις &Sex | Σχολείο & Εκπαίδευση | Στυτική Δυσλειτουργία | Αδυνάτισμα | Διακοπή Καπνίσματος  

 

 

 ΜΟΡΦΕΣ –ΕΙΔΗ –ΤΥΠΟΙ ΠΑΝΙΚΟΥ ΦΟΒΟΥ

 

 

  

Μορφές που μπορεί να έχουν οι Κρίσεις Πανικού & Φόβου 

 Φοβία: Ένας επίμονος, αφύσικος φόβος ενός αντικειμένου, δραστηριότητας ή κατάστασης που καταλήγει σε συμπεριφορά αποφυγής.   

 

 Κοινωνική φοβία: Φόβος ότι θα μειωθεί στη διάρκεια κοινωνικών καταστάσεων ή καταστάσεων που προϋποθέτουν έκθεση σε πλήθος.  

 

 Αγοραφοβία: Φόβος να βγει έξω από το σπίτι του ή από ένα άλλο χώρο που θεωρεί ασφαλή διότι φοβάται ότι σε δημόσιο χώρο μπορεί να υποστεί κρίση πανικού, ή ακόμη ότι δεν θα έχει εύκολο τρόπο να διαφύγει από κάπου εάν τα συμπτώματα της κρίσης πανικού αρχίσουν. 

 

 Ειδική φοβία: Έντονος, επίμονος, υπερβολικός και παράλογος φόβος στην παρουσία, ή σε αναμονή της συνάντησης με κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση.  

   

 Κρίση Πανικού: Διακριτές περίοδοι έντονου άγχους ή δυσφορίας που αναπτύσσονται αιφνίδια και φτάνουν στην κορύφωση σε 10 περίπου λεπτά. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τουλάχιστον 4 από τα ακόλουθα: αίσθημα παλμών, εφίδρωση, τρόμος, κοντανάσαιμα ή σβήσιμο, πόνος στο στήθος, ναυτία, ζάλη, αποπραγματοποίηση (αίσθηση μη πραγματικού), αποπροσωποποίηση (αίσθηση ότι δεν ανήκει στον εαυτό του), φόβος απώλειας του ελέγχου, παραισθήσεις (μούδιασμα ή αίσθηση πόνου), και ρίγη ή εξάψεις. Βιώνει έναν έντονο, επίμονο, υπερβολικό και παράλογο φόβο στην παρουσία, ή σε αναμονή της συνάντησης με κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση  

 

 

Κρίση (Διαταραχή) Πανικού

Το βασικό χαρακτηριστικό της Διαταραχής Πανικού είναι επαναλαμβανόμενες απροσδόκητες Κρίσεις Πανικού, που συνοδεύονται για τουλάχιστον ένα μήνα ή περισσότερο, από επίμονη ανησυχία, άγχος του ατόμου μήπως του ξανασυμβεί κάποιο επεισόδιο πανικού . . . από ανησυχία και στενοχώρια για τις επιπτώσεις ή της συνέπειες των κρίσεων, μήπως πεθάνει από καρδιά, μήπως τρελαθεί . . . . ή από σημαντική αλλαγή συμπεριφοράς που σχετίζεται με τις προσβολές, παραίτηση από τη δουλειά του.  

 

Οι Κρίσεις Πανικού χαρακτηρίζονται από τα ακόλουθα συμπτώματα :

 

·  αίσθημα παλμών, αίσθημα ότι η καρδιά πάει να σπάσει ή επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού  

·    εφίδρωση  

·        τρέμουλα ή έντονος τρόμος  

·      αίσθημα κατανασέματος (δύσπνοιας) ή πλακόματος στο στήθος  

·        αίσθημα πνιγμονής

·        πόνος ή δυσφορία στο στήθος

·        ναυτία ή επιγάστρια δυσφορία

·    αίσθημα ζάλης, αστάθειας ή λιποθυμίας  

·  αποπραγματοποίηση (αίσθημα μη πραγματικότητας) ή αποπροσωποποίηση (αίσθημα απομάκρυνσης/αποστασιοποίησης από τον εαυτό)

·  φόβος απόλειας ελέγχου ή ότι τρελαίνεται

·    φόβος ότι θα πεθάνει

·    παραισθησίες (μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα)

·    ρίγη ή ξαφνικά αισθήματα ζέστης   

 

Οι Κρίσεις Πανικού εμφανίζονται ξαφνικά, κορυφώνονται σε λίγα λεπτά και διαρκούν 5'-30'. Η συχνότητα και η βαρύτητα τους ποικίλλει. Άλλα άτομα εμφανίζουν κρίσεις μια φορά την εβδομάδα για μήνες, άλλα έχουν καθημερινά για κάποιες μέρες και μετά δεν έχουν καθόλου, ή έχουν αραιά επισόδεια για μήνες.

 

Η διαταραχή πανικού εμφανίζεται στο 1,5-4% του γενικού πληθυσμού, είναι 2-3 φορές συχνότερη στις γυναίκες και στους συγγενείς των πασχόντων.  

 

Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια έντονου άγχους, δυσφορίας, φόβου και μερικές φορές τρόμου, που εισβάλλουν απότομα, κορυφώνονται σε δέκα λεπτά, διαρκούν περίπου μία ώρα και συνοδεύονται από ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, εφίδρωση, τρέμουλο των άκρων, αίσθημα πνιγμού, υποκειμενική αίσθηση ότι ο εισπνεόμενος αέρας δεν επαρκεί, πλάκωμα στο στήθος και δυσφορία, αίσθημα ζάλης, αστάθεια και τάση για λιποθυμία, ρίγη ή σπασμούς, μουδιάσματα και αδυναμία. 

 

Καθώς εισβάλλουν τα σωματικά ενοχλήματα, τα ερμηνεύουμε με τρόπο στρεβλό και καταστροφικό. Νομίζουμε ότι θα πεθάνουμε (από έμφραγμα ή εγκεφαλικό), θα ταπεινωθούμε, θα ντροπιαστούμε και ότι θα χάσουμε τον έλεγχο και θα τρελαθούμε.  

 

Ο φόβος τροφοδοτεί το άγχος, το άγχος τροφοδοτεί το φόβο και έτσι παγιδευόμαστε σ' έναν φαύλο κύκλο. Μετά τις πρώτες κρίσεις διακατεχόμαστε από αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με την εισβολή και άλλων κρίσεων, φοβόμαστε για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις τους, αποφεύγουμε δραστηριότητες, συνθήκες ή καταστάσεις που τις εκλαμβάνουμε ως απειλητικές ή αναζητούμε ασφάλεια, όταν η αποφυγή δεν είναι δυνατή. 

 

Με τις συμπεριφορές αυτές η διαταραχή ενισχύεται, εγκαθίσταταικαι μεταπίπτει στη χρονιότητα. Άλλες φορές αποφεύγουμε συνθήκες ή καταστάσεις από τις οποίες η διαφυγή δε θα είναι εύκολη ή δε θα υπάρχει διαθέσιμη βοήθεια όταν απαιτηθεί.

Η Διαταραχή Πανικού συνυπάρχει συχνά με κατάθλιψη, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, κοινωνική φοβία, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Πολλά σωματικά νοσήματα (υπερθυρεοειδισμός, φαιοχρωμοκύτωμα, επιληψία, υπογλυκαιμία), ουσίες ή και φάρμακα, όταν λαμβάνονται (αμφεταμίνες, χασίς, νικοτίνη, θεοφυλλίνη) ή όταν αποσύρονται απότομα (αλκοόλ, οπιοειδή, αντιυπερτασικά), μπορεί να πυροδοτήσουν μια κρίση πανικού.



Φοβικές Διαταραχές (Φοβίες)
Είναι οι συχνότερες αγχώδεις διαταραχές, προσβάλλονταςτο 10% του γενικού πληθυσμού. Εισβάλλουν, συνήθως, από την παιδική ηλικία (φοβία δυνατών θορύβων – κεραυνών, ζωοφοβία), έως και την πρώιμη ενήλικη ζωή (αγοραφοβία, κλειστοφοβία) και είναι συχνότερες στις γυναίκες (2:1 σε σχέση με τους άνδρες).

Χαρακτηρίζονται από έντονο και υπερβολικό φόβο, ο οποίος συνδέεται με την παρουσία ή την πρόβλεψη της παρουσίας ενός συγκεκριμένου αντικειμένου, κατάστασης ή συνθήκης (ζώα, ύψη, ενέσεις). 

 

Το άτομο αναγνωρίζει ότι τα φοβογόνα αντικείμενα, συνθήκες και καταστάσεις δε συνιστούν πραγματικό κίνδυνο ή απειλή και αποτιμά ότι οι αντιδράσεις του είναι παράλογες και υπερβολικές.

Δεσπόζει το έντονο άγχος που εκλύεται όταν το άτομο εκτεθεί στη φοβογόνο κατάσταση, που συχνά προσλαμβάνει τα χαρακτηριστικά κρίσεων πανικού (ταχυκαρδία, εφίδρωση, τρόμος).  

 

Ακόμη και η εκτίμηση, πρόβλεψη, ή η πιθανότητα έκθεσης στη φοβογόνο συνθήκη επάγει έντονο άγχος και δυσφορία (άγχος αναμονής) και προκειμένου να παρακάμψει το δυσάρεστο και βασανιστικό συναίσθημα, αναπτύσσει συνειδητά και συστηματικά συμπεριφορές αποφυγής, οι οποίες όμως ενισχύουν, συντηρούν, και ανεφοδιάζουν την φοβική διαταραχή.

Αρκετοί, για να ανακουφιστούν από το άγχος που τους κατακλύζει, καταφεύγουν στην χρήση αλκοόλ και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών και στο 30% περίπου εμφανίζουν καταθλιπτικά συμπτώματα.

Οι φοβίες κατηγοριοποιούνται, με κριτήριο το φοβογόνο αντικείμενο ή κατάσταση, στις:

 

·          Κοινωνική Φοβία    

·          Αγοραφοβία    

·          Ειδικές Φοβίες (ζωοφοβίες, φοβίες στοιχείων της φύσεως, φοβίες αίματος, τραυματισμού και ενέσεων, υψοφοβίες, ακροφοβίες, κλειστοφοβίες)

 
 

Κοινωνική Φοβία
Το βασικό χαρακτηριστικό της Κοινωνικής Φοβίας είναι ένας έντονος και επίμονος φόβος ταπείνωσης και αμηχανίας σε κοινωνικές καταστάσεις ή σε καταστάσεις που το άτομο πρέπει να επιτελέσει κάτι μπροστά σε κόσμο.

 

Ο φόβος στις καταστάσεις αυτές, ισχυροποιείται από την αίσθηση του ατόμου ότι είναι εκτεθειμένο στην παρατήρηση , την κριτική ή τον εξονυχιστικό έλεγχο των άλλων , ιδιαίτερα αν είναιάγνωστοι (γι'αυτό η διαταραχή ονομάζεται επίσης και Διαταραχή Κοινωνικού Άγχους) . 

 

Συμπτώματα άγχους και μάλιστα σωματικά, όπως αίσθημα παλμών, τρέμουλο, εφίδρωση, γαστρεντερική δυσφορία, διάρροια, μυικοί σπασμοί, κοκκίνισμα είναι σχεδόν πάντα παρόντα και σε σοβαρές περιπτώσεις το άτομο φθάνει σε πανικό. 


Αγοραφοβία

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων Αγοραφοβίας, τα φοβικά συμπτώματα είναιεπιπλοκήτης Διαταραχής Πανικού. Δηλαδή το άτομο πρώτα υφίσταται μια η περισσότερες κρίσεις πανικού (άγχος πανικού), μετά αναπτύσσει τον φόβο ότι θα ξανασυμβεί (άγχος αναμονής) και μετά αρχίζει ν'αποφεύγει καταστάσεις όπου η πιθανότητα να συμβεί κάποια κρίση πανικού του δημιουργεί έντονο φόβο (αγοραφοβία), ιδιαίτερα αν πρόκειται για καταστάσεις όπου είχε κάποιο επεισόδιο πανικού στο παρελθόν . 

 

Στην αγοραφοβία εκλύεται έντονο άγχος και δυσφορία, όταν το άτομο εκτίθεται σε συνθήκες ή καταστάσεις, από όπου η διαφυγή δεν θα είναι εύκολη, θα τον φέρει σε δύσκολη θέση, ή δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να του προσφερθεί βοήθεια εάν τη χρειασθεί.

 

Έτσι , φοβάται μήπως πάθει κάποια κρίση πανικού σε δημόσιο χώρο και βρεθεί σε δύσκολη θέση, ή αμηχανία, ή μήπως πάθει κάποια κρίση πανικού και δεν είναι κοντά στο γιατρό του, ή κοντά σε κάποιο νοσοκομείο.  

 

Αρχίζουν λοιπόν να αποφεύγουν μέρη με πολύ κόσμο μαγαζιά, εστιατόρια, την εκκλησία , τα θέατρα, τους κινηματογράφους, τις κάθε είδους απομακρύνσεις από τη βάση τους.  

 

Προοδευτικά , ο αριθμός των αγοραφοβικών καταστάσεων αυξάνει, με αποτέλεσμα το άτομο να φοβάται να πάει μόνο του σε δημόσιους χώρους, ή να ταξιδέψει και ζητά συνεχώς και περισσότερο τη συνοδεία κάποιου συντρόφου


Ειδική Φοβία

Το άτομο με Ειδική Φοβία βιώνει έναν έντονο, επίμονο, υπερβολικό και παράλογο φόβο στην παρουσία, ή σε αναμονή της συνάντησης με κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση. 

 

Τέτοια αντικείμενα ή καταστάσεις μπορεί να είναι: Ζώα (και έντομα), το Φυσικό Περιβάλλον (καταιγίδες, ύψος, νερό), το Αίμα, οι Ενέσεις ή τα Τραύματα, διάφορες Καταστάσεις (δημόσιες συγκοινωνίες όπως λεωφορεία, τούνελ, γέφυρες, ανελκυστήρες, πτήσεις με αεροπλάνα, οδήγηση αυτοκινήτου, κλειστά μέρη).

 

Αυτές οι καταστάσεις επίσης μπορεί να οδηγήσουν το άτομο σε αίσθημα πνιγμού, εμετό, να κολλήσει μια αρρώστια ή που να φοβάται ν' απομακρυνθεί από τους τοίχους, μήπως πέσει (στα παιδιά, φόβοι δυνατών ήχων ή μεταμφιεσμένων προσώπων).

 

Ο εστιασμός του φόβου μπορεί να είναι είτε σε κάποια σωματική βλάβη που μπορεί να προκληθεί από το αντικείμενο, ή την κατάσταση (να πέσει το αεροπλάνο, να τον δαγκώσει το σκυλί, να τον χτυπήσουν ή να χτυπήσει άλλα αυτοκίνητα ενώ οδηγεί)  

 

Είτε στη δυνατότητα να χάσει το άτομο τον έλεγχο του, να πανικοβληθεί ή να λιποθυμήσει κατά την έκθεση στη φοβική κατάσταση (να λιποθυμήσει στη θέα του αίματος, να ζαλιστεί και να πέσει από το ψηλό μέρος, να χάσει τον έλεγχο του και ν' αρχίσει να ουρλιάζει σ' ένα κλειστό μέρος).

 

Το άγχος που νιώθει το άτομο κατά την έκθεση του στο φοβικό αντικείμενο, ή κατάσταση είναι τόσο μεγαλύτερο όσο πιο κοντά (στον χώρο ή στον χρόνο) είναι το φοβικό ερέθισμα και όσο πιο δύσκολη είναι η διαφυγή απ' αυτό. Μερικές φορές αναπτύσσονται πλήρεις Κρίσεις Πανικού.

  

  

ΑΓΧΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ 

  

Οι πιο συχνές δυσκολίες ψυχικής υγείας που παρουσιάζονται είναι οι αγχώδεις διαταραχές. Οι αγχώδεις διαταραχές αποτελούν μια κατηγορία που περιλαμβάνει έναν αριθμό ειδικών διαταραχών με κύριο χαρακτηριστικό το υπερβολικό και αδικαιολόγητο άγχος.  

  

Τύποι Αγχώδων Διαταραχών:

1. Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή   

2.Διαταραχή Πανικού  

3.Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή   

4.Διαταραχές Συνδεόμενες με τοStress
5. Οξεία Αντίδραση στοStress 

6.ΔιαταραχήStressμετά από Ψυχοτραυματική Εμπειρία  

7.Διαταραχή Προσαρμογής
8. Φοβικές Διαταραχές (Φοβίες)
9. Κοινωνική Φοβία  

10.Αγοραφοβία   

11.Ειδική Φοβία 

 

Οι διαταραχές άγχους περιλαμβάνουν τη διαταραχή πανικού, την κοινωνική ή άλλες ειδικές φοβίες, τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, την ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή, και τη μετατραυματική από στρες διαταραχή..  

Ιατρικές καταστάσεις, όπως ανωμαλίες του θυροειδούς, πρόπτωση μιτροειδούς, καρδιακές αρρυθμίες, υπογλυκαιμία, ίλιγγος, και χρήση ή απόσυρση από ουσίες, οδηγούν συχνά σε άγχος και για το λόγο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνονται στη διαφορική διάγνωση.  

 

Επίσης, πολλά κοινά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα άγχους.  

Οι αγχώδεις διαταραχές, μαζί με την κατάθλιψη, είναι οι συχνότερες ψυχικές διαταραχές.

Το 24-30% των ασθενών που προσεγγίζουν τις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, υποφέρουν από αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη.

Δυο έρευνες που έγιναν στον ελληνικό πληθυσμό έδειξαν ότι το 12% του γενικού πληθυσμού πάσχει από αγχώδεις διαταραχές.

Οι αγχώδεις διαταραχές είναι συχνότερες στις γυναίκες (με αναλογία 2:1 ή 3:1 σε σχέση με τους άνδρες), σε άτομα χαμηλού μορφωτικού και κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, στους άνεργους και στους πάσχοντες από χρόνια σωματικά νοσήματα.

Συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο να εμφανιστεί υπέρταση, έμφραγμα του μυοκαρδίου καθώς και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια και υπονομεύουν την επαγγελματική λειτουργικότητα . . . απουσία από την εργασία, χαμηλή παραγωγικότητα . . .
  


 

Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή 

Βασικό χαρακτηριστικό της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής είναι υπερβολικό άγχος, στενοχώρια και ανησυχία που το άτομο δυσκολεύεται πολύ να ελέγξει. 

 

Συνήθως ανησυχούμε υπερβολικά για καθημερινά προβλήματα της ζωής, όπως η δουλειά, τα οικονομικά, η υγεία των μελών της οικογένειας, οι σχέσεις μας, . . .    

  

Παιδιά με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ανησυχούν για τις ικανότητες τους και για το πώς τα πάνε στο σχολείο ή στα σπορ. Ακόμη, μπορεί ν' ανησυχούν για φυσικές καταστροφές ή για τον πυρηνικό πόλεμο και να εμφανίζονται χωρίς αυτοπεποίθηση, επιδιώκοντας συνεχώς επιδοκιμασία και ενθάρρυνση. 

 

Προσβάλλει το 3-8% του γενικού πληθυσμού, είναι συχνότερη στις γυναίκες (2:1 σε σχέση με τους άνδρες), τους συγγενείς των πασχόντων (το 35% των συγγενών πρώτου βαθμού εμφανίζει ΓΑΔ) και σε άτομα εκτεθειμένα σε χρόνιες ψυχοπιεστικές συνθήκες.  

Χαρακτηρίζεται από επίμονη και ακαθόριστη ανησυχία, η οποία δεν εκλύεται από συγκεκριμένες συνθήκες, δεν προκαλεί θορυβώδεις οξείες κρίσεις (όπως η διαταραχή πανικού) αλλά είναι διάχυτη και καταλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες του ατόμου.  

Την κλινική εικόνα συμπληρώνουν η εύκολη κόπωση, η αδυναμία συγκέντρωσης , η ευερεθιστότητα, η ψυχοκινητική, η μυϊκή ένταση και οι διαταραχές του ύπνου.

 
Διαταραχή Πανικού
Το βασικό χαρακτηριστικό της Διαταραχής Πανικού είναι επαναλαμβανόμενες απροσδόκητες Κρίσεις Πανικού, που συνοδεύονται για τουλάχιστον ένα μήνα ή περισσότερο, από επίμονη ανησυχία, άγχος του ατόμου μήπως του ξανασυμβεί κάποιο επεισόδιο πανικού . . . από ανησυχία και στενοχώρια για τις επιπτώσεις ή της συνέπειες των κρίσεων, μήπως πεθάνει από καρδιά, μήπως τρελαθεί . . . . ή από σημαντική αλλαγή συμπεριφοράς που σχετίζεται με τις προσβολές, παραίτηση από τη δουλειά του.

Οι Κρίσεις Πανικού χαρακτηρίζονται από τα ακόλουθα συμπτώματα :  

·         αίσθημα παλμών, αίσθημα ότι η καρδιά πάει να σπάσει ή επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού    

·         εφίδρωση    

·         τρέμουλα ή έντονος τρόμος    

·         αίσθημα κατανασέματος (δύσπνοιας) ή πλακόματος στο στήθος    

·         αίσθημα πνιγμονής   

·         πόνος ή δυσφορία στο στήθος   

·         ναυτία ή επιγάστρια δυσφορία   

·         αίσθημα ζάλης, αστάθειας ή λιποθυμίας    

·         αποπραγματοποίηση (αίσθημα μη πραγματικότητας) ή αποπροσωποποίηση (αίσθημα απομάκρυνσης/αποστασιοποίησης από τον εαυτό)   

·         φόβος απόλειας ελέγχου ή ότι τρελαίνεται   

·         φόβος ότι θα πεθάνει   

·         παραισθησίες (μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα)   

·         ρίγη ή ξαφνικά αισθήματα ζέστης   


Οι Κρίσεις Πανικού εμφανίζονται ξαφνικά, κορυφώνονται σε λίγα λεπτά και διαρκούν 5'-30'. Η συχνότητα και η βαρύτητα τους ποικίλλει. Άλλα άτομα εμφανίζουν κρίσεις μια φορά την εβδομάδα για μήνες, άλλα έχουν καθημερινά για κάποιες μέρες και μετά δεν έχουν καθόλου, ή έχουν αραιά επισόδεια για μήνες.

 

Η διαταραχή πανικού εμφανίζεται στο 1,5-4% του γενικού πληθυσμού, είναι 2-3 φορές συχνότερη στις γυναίκες και στους συγγενείς των πασχόντων.  

 

Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια έντονου άγχους, δυσφορίας, φόβου και μερικές φορές τρόμου, που εισβάλλουν απότομα, κορυφώνονται σε δέκα λεπτά, διαρκούν περίπου μία ώρα και συνοδεύονται από ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, εφίδρωση, τρέμουλο των άκρων, αίσθημα πνιγμού, υποκειμενική αίσθηση ότι ο εισπνεόμενος αέρας δεν επαρκεί, πλάκωμα στο στήθος και δυσφορία, αίσθημα ζάλης, αστάθεια και τάση για λιποθυμία, ρίγη ή σπασμούς, μουδιάσματα και αδυναμία. 

 

Καθώς εισβάλλουν τα σωματικά ενοχλήματα, τα ερμηνεύουμε με τρόπο στρεβλό και καταστροφικό. Νομίζουμε ότι θα πεθάνουμε (από έμφραγμα ή εγκεφαλικό), θα ταπεινωθούμε, θα ντροπιαστούμε και ότι θα χάσουμε τον έλεγχο και θα τρελαθούμε.  

 

Ο φόβος τροφοδοτεί το άγχος, το άγχος τροφοδοτεί το φόβο και έτσι παγιδευόμαστε σ' έναν φαύλο κύκλο. Μετά τις πρώτες κρίσεις διακατεχόμαστε από αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με την εισβολή και άλλων κρίσεων, φοβόμαστε για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις τους, αποφεύγουμε δραστηριότητες, συνθήκες ή καταστάσεις που τις εκλαμβάνουμε ως απειλητικές ή αναζητούμε ασφάλεια, όταν η αποφυγή δεν είναι δυνατή. 

 

Με τις συμπεριφορές αυτές η διαταραχή ενισχύεται, εγκαθίσταταικαι μεταπίπτει στη χρονιότητα. Άλλες φορές αποφεύγουμε συνθήκες ή καταστάσεις από τις οποίες η διαφυγή δε θα είναι εύκολη ή δε θα υπάρχει διαθέσιμη βοήθεια όταν απαιτηθεί.

Η Διαταραχή Πανικού συνυπάρχει συχνά με κατάθλιψη, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, κοινωνική φοβία, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Πολλά σωματικά νοσήματα (υπερθυρεοειδισμός, φαιοχρωμοκύτωμα, επιληψία, υπογλυκαιμία), ουσίες ή και φάρμακα, όταν λαμβάνονται (αμφεταμίνες, χασίς, νικοτίνη, θεοφυλλίνη) ή όταν αποσύρονται απότομα (αλκοόλ, οπιοειδή, αντιυπερτασικά), μπορεί να πυροδοτήσουν μια κρίση πανικού.


Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή

Το βασικό χαρακτηριστικό της Ψυχαναγκαστικής Καταναγκαστικής Διαταραχής είναι επαναλαμβανόμενοι ψυχαναγκασμοί ή/και καταναγκασμοί, που είναι αρκετά σοβαροί ώστε να προκαλούν έντονη υποκειμενική ενόχληση, να τρώνε περισσότερο από 1 ώρα την ημέρα από τον χρόνο του ατόμου, ή να προκαλούν σημαντική μείωση της λειτουργικότητάς του.

 

Οι ψυχαναγκασμοί είναι επίμονες ιδέες, σκέψεις, παρορμήσεις, ή εικόνες που το άτομο βιώνει ως εισβολή και ως ακατάλληλες και που του προκαλούν έντονο άγχος και δυσφορία. 

 

Οι πιο κοινοί ψυχαναγκασμοί είναι επαναλαμβανόμενες σκέψεις μόλυνσης (μήπως μολυνθεί κάνοντας χειραψία) , αμφιβολίας (αν τραυμάτισε κάποιον σε τροχαίο ατύχημα ή αν κλείδωσε την πόρτα), τάξης/τακτοποίησης (έντονη δυσφορία αν κάποια αντικείμενα είναι μη συμμετρικά τακτοποιημένα), παρορμήσεις επιθετικότητας ή βίας (να σκοτώσει το παιδί του), ή σεξουαλικές εικόνες/φαντασιώσεις (επαναλαμβανόμενες πορνογραφικές εικόνες).   

Το άτομο προσπαθεί να αγνοήσει ή να καταστείλει τους ψυχαναγκασμούς ή να τους εξουδετερώσει με κάποια άλλη σκέψη ή πράξη (με κάποιο καταναγκασμό).

 

Οι καταναγκασμοί είναι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές (πλύσιμο χεριών, τακτοποίηση, έλεγχος) ή νοητικές πράξεις (προσευχή, μέτρημα, επανάληψη λέξεων σιωπηλά), τις οποίες το άτομο νιώθει αναγκασμένο να τα εκτελέσει (αν προσπαθήσει να τις αντισταθεί νιώθει υπέρμετρο άγχος) ως απάντηση σ'ένα ψυχαναγκασμό, ή σύμφωνα με κανόνες που πρέπει να τηρηθούν αυστηρά. 

 

Οι καταναγκασμοί δεν γίνονται για ευχαρίστηση, αλλά για να ανακουφίσουν το άγχος που δημιουργούν κάποιοι ψυχαναγκασμοί ή να αποτρέψουν κάτι που το άτομο φοβάται.  

 

Έτσι , άτομα με ψυχαναγκασμούς μόλυνσης μπορεί να "γδάρουν" σχεδόν τα χέρια τους με το επανειλημμένο πλύσιμο μέχρι να ανακουφίσουν το άγχος των ψυχαναγκασμών τους, άλλα άτομα με ψυχαναγκασμούς αμφιβολίας για το αν κλείδωσαν την πόρτα μπορεί να ελέγχουν την κλειδαριά ξανά και ξανά, άλλα άτομα δημιουργούν ειδική τελετουργία ντυσίματος με ειδικούς κανόνες που αν δεν τηρηθούν αυστηρά φοβούνται ότι θα πάθει κάτι κάποιος από την οικογένεια τους. 

 

Οι πιο κοινοί καταναγκασμοί είναι πλυσίματος και καθαρισμού μέτρησης, ελέγχου, αναζήτησης, διαβεβαιώσεων/καθησυχασμού, επανάληψης πράξεων και τακτοποίησης/τάξη.  

 

Απαντάται στο 2-3% του γενικού πληθυσμού, εμφανίζεται πιο συχνά στους συγγενείς των πασχόντων (το 35% των συγγενών πρώτου βαθμού νοσούν), στα υπερβολικά τίμια, σχολαστικά, τελειομανή, ευσυνείδητα, άκαμπτα και αδιάλλακτα άτομα (ψυχαναγκαστικές προσωπικότητες).  

 

Στην αιτιολογία εμπλέκεται το σεροτονινεργικό νευροδιαβιβαστικό σύστημα. Η έναρξη της τοποθετείται στην εφηβική ηλικία και την πρώιμη ενήλικη ζωή, προσβάλλει δε και τα δύο φύλα με την ίδια συχνότητα. 

 

Χαρακτηρίζεται από ιδεοληψίες δηλαδή επίμονες, επαναλαμβανόμενες παρείσακτες σκέψεις, εικόνες, παρορμήσεις, αμφιβολίες, οι οποίες μπορεί να έχουν απαράδεκτο, χυδαίο, παράλογο ή απλά ενοχλητικό για το άτομο περιεχόμενο, που η εισβολή τους προκαλεί έντονο άγχος και δυσφορία.

ο άτομο σε αντίθεση με το ψυχωτικό παραλήρημα έχει πλήρη επίγνωση ότι οι ιδεοληψίες αυτές είναι παθολογικές αλλά δεν μπορεί να απαλλαγεί από αυτές.

 

 

Διαταραχές Συνδεόμενες με το Stress 
Οι διαταραχές αυτές προκύπτουν είτε ως άμεση συνέπεια ενός έντονου στιγμιαίου ή συνεχιζόμενου ψυχοτραυματικού γεγονότος, ή ως αποτέλεσμα σημαντικών μεταβολών στη ζωή μας. Συνδέονται αιτιοπαθολογικά με τον ψυχοβιολογικό μηχανισμό του
 stress και περιλαμβάνουν: 

  • Οξεία Aντίδραση στο stress 
  • Διαραχαχή Stress μετά από Ψυχοτραυματική Εμπειρία  
  • Διαταραχή Προσαρμογής  


Οξεία Αντίδραση στο Stress
 
Είναι η αγχώδης διαταραχή που αναδύεται ως απάντηση σε ένα πολύ ισχυρό ψυχοτραυματικό γεγονός, εκδηλώνεται μέσα στον πρώτο μήνα από την εισβολή του και τα συμπτώματά της διαρκούν από δύο ημέρες έως τέσσερις εβδομάδες.

Ως ψυχοτραυματικό, θεωρείται ένα γεγονός έξω από τις συνηθισμένες ανθρώπινες εμπειρίες
που εκλαμβάνεται ως ψυχοπιεστικό από τους περισσότερους ανθρώπους και όταν βιώνεται προκαλεί έντονα συναισθήματα φόβου και εγκατάλειψης. 

 

Τέτοια γεγονότα είναι αυτά που μπορούν να προκαλέσουν θάνατο, σοβαρό τραυματισμό, ή απειλή της σωματικής ακεραιότητας του ίδιου του ατόμου ή άλλων ανθρώπων, όπως ο βιασμός, οι σεισμοί, οι πλημμύρες, τα βασανιστήρια, ο πόλεμος, οι βομβαρδισμοί και τα σοβαρά ατυχήματα. 

 

Η αδυναμία διαχείρισης δυσχερών καταστάσεων, η συνύπαρξη χρόνιων σωματικών ή ψυχικών νοσημάτων και η απουσία κοινωνικού υποστηρικτικού συστήματος ευνοούν την ανάπτυξη της διαταραχής.

Κυριαρχούν ο τρόμος, ο φόβος, η απόγνωση, το αίσθημα της εγκατάλειψης τα οποία συνοδεύονται από αίσθημα παράλυσης, ή μούδιασμα, συρρίκνωση της προσοχής, δυσχέρεια συγκέντρωσης, διαταραχή της μνήμης, αποπροσανατολισμός (το άτομο δεν ξέρει που βρίσκεται), ή αποπροσωποποίηση (το άτομο δεν ξέρει πιο είναι), φόβο επικείμενου θανάτου, άγχος, άσκοπη υπερδραστηριότητα και αϋπνία.

Αποσυρόμαστε από τις κοινωνικές μας δραστηριότητες και αποφεύγουμε τα ερεθίσματα που συνδέονται με την αναβίωση του γεγονότος, η οποία είναι επίμονη και εισβάλλει με σκέψεις, εικόνες ή όνειρα, όταν το άτομο εκτεθεί σε ερεθίσματα που συνδέονται με το ψυχοτραυματικό συμβάν.

 

Διαταραχή Stress μετά από Ψυχοτραυματική Εμπειρία
Η Διαταραχή Μετά Από Ψυχοτραυματικό Στρες αναπτύσσεται σε άτομα που τους έχει συμβεί ένα ακραίο τραυματικό γεγονός, το οποίο περιλαμβάνει το να βιώσει κανείς, να γίνει μάρτυρας ή να έρθει αντιμέτωπος με πραγματικό ή επαπειλούμενο θάνατο, με σοβαρό τραυματισμό ή με απειλή της σωματικής ακεραιότητας της δικιάς του ή των άλλων. 

Τα τρία βασικά χαρακτηριστικά είναι η επαναβίωση του τραύματος μέσα από όνειρα ή επαναλαμβανόμενες αναμνήσεις του συμβάντος που εισβάλλουν και ταράζουν το άτομο, ένα συναισθηματικό μούδιασμα και μια αίσθηση απομάκρυνσης/αποστασιοποίησης και αποξένωσης από τους άλλους και συμπτώματα διέγερσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος όπως ευερεθιστότητα και αυξημένη αντίδραση ξαφνιάσματος. 

Η αγχώδης αυτή διαταραχή εμφανίζεται όταν ένα άτομο έχει εκτεθεί σε ένα ισχυρό ψυχοτραυματικό γεγονός, το οποίο θα ήταν απειλητικό ή καταστροφικό για οποιονδήποτε το βίωνε.  

Τραυματικά γεγονότα όπως πολεμικές μάχες, βίαιες επιθέσεις (σεξουαλικές, σωματικές, ληστείες), απαγωγές, ομηρία, τρομοκρατικές επιθέσεις, βασανιστήρια, φυλακίσεις ή στρατόπεδα συγκεντρώσεως, φυσικές ή τεχνητές καταστροφές, σοβαρά αυτοκινητιστικά ατυχήματα ή η διάγνωση μιας θανατηφόρας αρρώστιας. (Στα παιδιά, ακόμη και αναπτυξιακά απρόσφορες σεξουαλικές εμπειρίες χωρίς βία, τραυματισμό ή απειλή).

Εκδηλώνεται στο 1-3% του γενικού πληθυσμού και στο 5-75% των ανθρώπων που έχουν προηγουμένως εκτεθεί σε οδυνηρά ψυχοτραυματικά γεγονότα.

Οι ερευνητές σήμερα πιστεύουν ότι για την εκδήλωση της διαταραχής δεν έχει τόση σημασία η ένταση της τραυματικής εμπειρίας, αλλά η υποκειμενική σημασία που αυτή αποκτά για το άτομο.  

 

Γεγονότα που θεωρούνται απρόβλεπτα και ανεξέλεγκτα και προδιαθεσικοί παράγοντες που καθιστούν το άτομο ευάλωτο (τραύματα της παιδικής ηλικίας, ανεπαρκές υποστηρικτικό κοινωνικό σύστημα, πρόσφατα στρεσσογόνα γεγονότα ζωής και κατάχρηση αλκοόλ) διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη της διαταραχής.

Τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής -που μπορεί να εμφανιστούν από μερικές εβδομάδες έως χρόνια μετά τη έκθεση στο ψυχοτραυματικό γεγονός- είναι η οδυνηρή αναβίωση του γεγονότος μέσω σκέψεων ή εικόνων, η αποφυγή ερεθισμάτων που υπενθυμίζουν την τραυματική εμπειρία και τα επίμονα συμπτώματα αυξημένης εγρήγορσης.  

 

Οι ασθενείς υποφέρουν από αίσθημα ενοχής, απόρριψης ή ταπείνωσης και εμφανίζουν μερικές φορές κρίσεις πανικού και σπανιότερα ψευδαισθήσεις.

Άγχος, καταθλιπτικά συμπτώματα, επιθετικότητα, αδυναμία ελέγχου των παρορμήσεων και κατάχρηση ουσιών συμπληρώνουν την κλινική εικόνα, προκαλώντας έκπτωση στην κοινωνική και επαγγελματική λειτουργικότητα του πάσχοντος.


Διαταραχή Προσαρμογής 

Η διαταραχή προσαρμογής εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της δυσχέρειαςπροσαρμογής του ατόμου σε ψυχοπιεστικές συνθήκες ζωής (διαζύγιο, μετανάστευση, θάνατος αγαπημένου προσώπου, απώλεια εργασίας, κατάταξη στο στρατό, αλλαγή σχολείου).

Οι γυναίκες προσβάλλονται συχνότερα από τους άντρες.
Το πόσο ευάλωτος είναι κάποιος, διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο καθώς δεν εμφανίζουν τη διαταραχή όλα τα άτομα που εκτίθενται στους ίδιους ψυχοπιεστικούς παράγοντες.  

 

Το άτομο διακατέχεται από άγχος, ανησυχία, ευερεθιστικότητα, μειωμένη αυτοεκτίμηση, αίσθημα προσωπικής ανεπάρκειας, καταλαμβάνεται από καταθλιπτικά συμπτώματα, παγιδεύεται και ασφυκτιά από την έλλειψη προοπτικής που τον διαπερνά και καταφεύγει στη χρήση αλκοόλ ή άλλων ουσιών

 

  mp3 AlbumsΥποσυνείδητου Προγραμματισμού | Υποσυνείδητα Μηνύματα | Εγκεφαλικά - Δίωτα Κύματα & Συχνότητες | Νόμος της Έλξης | Αντιμετώπιση Κατάθλιψης | Καταπολέμηση Άγχους | Υγεία | Φόβοι & Φοβίες | Κρίσεις Πανικού | Σχέσεις & Sex | Σχολείο & Εκπαίδευση | Στυτική Δυσλειτουργία | Αδυνάτισμα | Διακοπή Καπνίσματος   

 

 

Τα Δίωτα – Εγκεφαλικά κύματα παράγονται φυσικά όταν ακούμε ένα ήχο από το ένα αυτί και ένα άλλο στο άλλο αυτί. Τότε ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί έναν τρίτο ήχο(Δίωτο κύμα) που είναι μια συχνότητα, ίση με τη διαφορά των δύο ήχων.

 

 

Για παράδειγμα, εάν ένας ήχος ή μουσική νότα, σε συχνότητα 100Hertz(κύκλοι ανά δευτερόλεπτο), ακούγεται στο το ένα αυτί και ένας άλλος ήχος, ή μουσική νότα στα 120Hertzπαίζεται στο άλλο αυτί, ο εγκέφαλός μας θα το ερμηνεύσει σαν 20Hertzκαι θα συντονιστεί σε αυτήν την συχνότητα των 20Hz, δημιουργώντας έναν δικό του ήχο (συχνότητα) 20Hz, ο οποίος θα αντηχεί στο μυαλό μας. 

 

 

Εκτός από το ότι βελτιώνουν άμεσα τη διάθεση μας, και μας παρακινούν προς την αλλαγή, έχει επίσης αποδειχθεί ότι  βελτιώνουν και ενισχύουν τη συνολική λειτουργία του εγκεφάλου, ενισχύουν τη μνήμη και τοIQ, και αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα κυρίαρχα μοτίβα σκέψης μας δημιουργούνται. 

 

 

Όταν χρησιμοποιούμεΔίωτα - Εγκεφαλικά κύματα και Συχνότητες, απλώς αλλάζουμε τον τρόπο που ο εγκέφαλος μας είχε συνηθίσει μέχρι τώρα να αντιδρά. Στέλνοντας στον εγκέφαλο μας συγκεκριμένες συχνότητες, καταφέρνουμε να αναδημιουργήσουμε, εκείνα τα συναισθήματα που θα θέλαμε να βιώναμε, κάνοντας τον εγκέφαλο μας να δώσει εντολή να παραχθούν οι αντίστοιχες χημικές ενώσεις & ουσίες και συνεπώς τα συναισθήματα που επιθυμούμε.  

 

 

Καταπολέμηση Χρόνιου Άγχους - Super Strong

Καταπολέμηση Άγχους
Απόλυτη Ηρεμία
Νικήστε τους Φόβους & τις Φοβίες
Σταματήστε τις Κρίσεις Πανικού
Σταματήστε την Νευρικότητα
Εξάλειψη Αγοραφοβίας
Εξάλειψη Φόβου Θανάτου
Εξάλειψη Φόβου Εγκατάλειψης
Εξάλειψη Φόβου Μοναξιάς
Εξάλειψη Φόβου για τα Ύψη
Εξάλειψη Φόβου για τα Αεροπλάνα
Εξάλειψη Φόβου Οδήγησης
Εξάλειψη Φόβου για Ατυχήματα & Δυστυχήματα
Εξάλειψη Αραχνοφοβίας
Εξάλειψη Φόβου για το Αίμα
Εξάλειψη Φόβου για τις Σύριγγες & τις Ενέσεις
Εξάλειψη Φόβου του Χειρουργείου
Εξάλειψη Φόβου για τον Οδοντίατρο
Εξάλειψη Φόβου του Sex
Εξάλειψη Φόβου του AIDS
Εξάλειψη Κλειστοφοβίας
Εξάλειψη Φόβου των Λόγων & Εταιρικών Παρουσιάσεων
Εξάλειψη Φόβου της Αποτυχίας
Εξάλειψη Φόβου Να μην Έχουμε έλεγχο των Καταστάσεων
Εξάλειψη Φόβου Σκοταδιού
Εξάλειψη Φόβου Δράκων & Τεράτων
Εξάλειψη Φόβου να Κοιμάσαι Μόνος
Εξάλειψη Φόβου να ζεις Μόνος στο Σπίτι
Εξάλειψη Φόβου Βροντών & Αστραπών

Κατάλογος Προϊόντων