ANAPOLIS   

Achieve Human Excellence


      

 

  

 ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ



 

 

mp3 AlbumsΥποσυνείδητου Προγραμματισμού | Υποσυνείδητα Μηνύματα | Εγκεφαλικά - Δίωτα Κύματα & Συχνότητες | Νόμος της Έλξης | Αντιμετώπιση Κατάθλιψης | Καταπολέμηση Άγχους | Υγεία | Φόβοι & Φοβίες | Κρίσεις Πανικού | Σχέσεις &Sex | Σχολείο & Εκπαίδευση | Στυτική Δυσλειτουργία | Αδυνάτισμα | Διακοπή Καπνίσματος  



 

 

Το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας, παρουσιάζεται σε όλες τις κοινωνίες, στον ένα ή στον άλλο βαθμό και διαπερνά τις  γραμμές του εισοδήματος,  του μορφωτικού επιπέδου, της τάξης, του πολιτισμού. Η ενδοοικογενειακή βία, αποτελεί παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών. Είναι η βία που ασκείται από τον άνδρα-αφέντη-σωφρονιστή, εναντίον της γυναίκας, αλλά και συνακόλουθα των παιδιών.  

Η βία στην οικογένεια ενέχει ένα παράδοξο: η οικογένεια και το σπίτι υποτίθεται ότι είναι ένας χώρος ασφάλειας και ηρεμίας. Επίσης, υποτίθεται ότι στο, σύγχρονο τουλάχιστον,  ζευγάρι οι σύντροφοί έχουν λίγο πολύ διαλέξει ο ένας τον άλλον και ότι κάνουν παιδιά επίσης με τη θέλησή τους, ικανοποιώντας λιγότερο κοινωνικές επιταγές και περισσότερο δικές τους επιθυμίες. 

Παρόλα αυτά, για πολλούς ανθρώπους, κυρίως για γυναίκες και παιδιά, είναι χώρος καταπίεσης και βίας, όπου θίγεται η αξιοπρέπεια και η σωματική τους ακεραιότητα, ενώ πολλές φορές απειλείται ακόμη και η ζωή τους. 

Στις οικογένειες συνήθως καταπιέζονται οι πιο αδύναμοι: οι γυναίκες, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με αναπηρία και ορισμένες φορές οι άντρες. Σπανιότατα, όμως, οι άντρες κακοποιούνται. Δυστυχώς τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας έχουν φύλο: είναι κυρίως οι γυναίκες και τα παιδιά.   

Πάρα πολλές γυναίκες συνεχίζουν να μένουν εγκλωβισμένες σε μια αφόρητη κατάσταση πόνου, ενοχών άγνοιας και φόβου, με αποτέλεσμα να διαιωνίζουν το πρόβλημα και να υποφέρουν τόσο αυτές όσο και τα παιδιά τους (όταν υπάρχουν παιδιά).
 

 

Παράγοντες Ενδοοικογενειακής Βίας 

Οι παράγοντες μπορεί να είναι οικονομικοί και να αφορούν την ανεξαρτησία των μελών σε αυτό το επίπεδο (αν εργάζονται, πόσα βγάζουν, αν έχουν τη δυνατότητα να διαθέτουν κατά την κρίση τους τα χρήματα που είναι στα χέρια τους).  

Μπορεί επίσης να είναι κοινωνικοί παράγοντες: η ανατροφή των αγοριών και των κοριτσιών, ιδιαίτερα στις παραδοσιακές κοινωνίες, δεν είναι ισότιμη και δεν δημιουργεί ισότιμους άνδρες και γυναίκες. Τα αγόρια μαθαίνουν να είναι δυναμικά, διεκδικητικά και ίσως επιθετικά, ενώ τα κορίτσια ανατρέφονται με το πρότυπο της προσφοράς, της γλυκύτητας και της υποταγής.  

Ακόμα κι αν αυτά τα στοιχεία δεν είναι τόσο ξεκάθαρα, τις τελευταίες δεκαετίες, είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες γυναίκες θεωρούν πως η διατήρηση και η επιτυχία της οικογενειακής ζωής είναι δική τους υπόθεση και ότι ένα ενδεχόμενο διαζύγιο θα αποτελεί δική τους προσωπική ήττα.  

Ταυτόχρονα, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι μπορεί να είναι πιο εξαρτημένοι για τη διαβίωσή τους, ενώ τα προβλήματα υγείας και η αναπηρία καθιστούν επίσης κάποια μέλη της οικογένειας ευάλωτα στην καταπίεση και στη βία. Τέλος, υπάρχουν σημαντικοί ψυχολογικοί παράγοντες που ενισχύουν τις βίαιες συμπεριφορές των θυτών και την ανοχή των θυμάτων.  

Βία εναντίον των παιδιών  

Αυτό που ονομάζουμε κακοποίηση και παραμέληση παιδιών συμβαίνει όταν ένας οι περισσότεροι ενήλικοι που έχουν την ευθύνη της φροντίδας ενός παιδιού, προκαλούν ή επιτρέπουν να προκληθούν στο παιδί σωματικές κακώσεις ή συνθήκες στέρησης, σε τέτοιο βαθμό ώστε συχνά να επιφέρουν σοβαρές διαταραχές σωματικής, νοητικής, συναισθηματικής ή κοινωνικής μορφής.  

Ιδιαίτερης φύσης είναι η σεξουαλική κακοποίηση, ενώ είναι ποικίλες και τραγικές οι συνέπειές της στην ψυχική και σωματική υγεία του ατόμου. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η συστηματική έκθεση του παιδιού στη βία, π.χ. στην κακοποίηση της μητέρας ή κάποιου αδερφού, εμπίπτει στον παραπάνω ορισμό και αποτελεί κακοποίηση του ίδιου του παιδιού. 

Βία εναντίον των γυναικών 

Συχνά δεν συζητιέται από τα θύματα, ενώ ταυτόχρονα το περιβάλλον όχι μόνο δεν παρεμβαίνει, αλλά διστάζει και να παροτρύνει τη γυναίκα να προστατευθεί. Πρόκειται δηλαδή για συμπεριφορές διαμετρικά αντίθετες από εκείνες που θα είχαν οι εμπλεκόμενοι σε ένα περιστατικό βίας εκτός σπιτιού.  

Οι μορφές που παίρνει η βία κατά των γυναικών μέσα στο ζευγάρι είναι η σωματική βία, ο εξευτελισμός και η συνεχής υποτίμηση, η κοινωνική απομόνωση (π.χ. ο περιορισμός των επαφών με φίλους ή με την πατρική οικογένεια). 

Η οικονομική εξάρτηση, που εκφράζεται με τον περιορισμό των εσόδων της γυναίκας διακόπτοντας, μετά από πίεση, την εργασία της ή μεταφέροντας στον σύζυγο τα περιουσιακά της στοιχεία. Σε αυτή την περίπτωση η χρηματοδότηση από τον σύζυγο γίνεται με φειδώ, έτσι ώστε η γυναίκα να μην μπορεί να καλύψει προσωπικές της ανάγκες, να μετακινηθεί, να εκπαιδευτεί . 

Επίσης, σημαντική έκφραση της γυναικείας κακοποίησης είναι ο βιασμός μέσα στο γάμο ή τη σχέση, πράξη που συμπυκνώνει τη σωματική βία, την ηθική και ψυχική ταπείνωση και αντικειμενοποιεί τη γυναίκα στερώντας της το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του κορμιού της.  

 

Η Αρχή και η Εξέλιξη της Βίας 

Αυτό που γίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μια σταδιακή διαδικασία επιβολής. Η διαδικασία αυτή συνήθως έχει αρχίσει πολύ πριν γνωριστεί το ζευγάρι. Ο άντρας και η γυναίκα έχουν εκπαιδευτεί στους αντίστοιχους ρόλους από την πατρική τους οικογένεια είτε υπήρχε και εκεί σωματική βία, είτε όχι.  

Παράλληλα, εισέρχονται στον ενήλικο κόσμο βλέποντας ότι η άσκηση βίας από τον άνδρα προς τη γυναίκα συμβαίνει στο κοινωνικό περιβάλλον, στη γειτονιά, και μπορεί να παρουσιάζεται ως πταίσμα ή ακόμα και ως δικαιολογημένο ξέσπασμα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.   

Μέσα στο ζευγάρι η επιβολή αρχίζει με την υποτίμηση της αξίας της γυναίκας και την ψυχική βία («εσύ δεν ξέρεις», «τίποτα δεν μπορείς να κάνεις σωστά», «χαραμίστηκα που σε πήρα»).  

Στη συνέχεια, περιορίζεται η εργασία και οι κοινωνικές και οικογενειακές συναναστροφές της γυναίκας. Με δικαιολογίες του τύπου «το σπίτι και τα παιδιά σε χρειάζονται», «η μητέρα και οι φίλες σου είναι ανόητες και σου κάνουν κακό»,  «θα κάνει καλό στη σχέση μας να μείνεις στο σπίτι». Έτσι, η γυναίκα χάνει σταδιακά την οικονομική της ανεξαρτησία, την αυτοπεποίθηση που δίνει η καλή απόδοση στην εργασία, το στήριγμα από την οικογένεια και τους φίλους. 


Αργότερα, κι ενώ η γυναίκα μένει στο σπίτι χωρίς επαφές και ο σύντροφος ή ο σύζυγος είναι η βασική της επαφή με τον έξω κόσμο, αναπτύσσεται μια ισχυρή αίσθηση ότι «αυτός ξέρει» τι είναι σωστό σε όλα τα ζητήματα.  

Δεν αργεί η αποσταθεροποίηση του θύματος, όπου δεν ξέρει πια ποιος φταίει και ποιος όχι κάθε φορά που ξεσπάει καυγάς, τι είναι σωστό και τι λάθος, τι θα επιφέρει την έκρηξη του θύτη και τι όχι. Το θύμα νιώθει ότι τρελαίνεται. Πάνω σε αυτή τη βάση εμφανίζεται και γίνεται ανεκτή η σωματική βία, οι απειλές κατά της ζωής ή οι απειλές κατά αγαπημένων προσώπων της γυναίκας.  

Η ύπαρξη παιδιών μπορεί να αποτελεί έναν ακόμα λόγο που κρατά τη γυναίκα στο σπίτι, με τη σκέψη ότι τα παιδιά χρειάζονται έναν πατέρα ή ακόμα και λόγω των πραγματικών οικονομικών δυσκολιών που ενέχει η συντήρηση και ανατροφή τους από μία μόνη μητέρα. Από την άλλη, η παρουσία των παιδιών σε βίαια περιστατικά μπορεί να αποτελέσει ένα καμπανάκι για πολλές γυναίκες και να τις ωθήσει να επανεξετάσουν τη ζωή τους προκειμένου να προστατεύσουν τα παιδιά τους.  

Σ’ αυτά έρχεται να προστεθεί και ένα στοιχείο που ακούμε στις αφηγήσεις πολλών, νέων κυρίως, γυναικών: ότι δηλαδή ο σύντροφος στις περιόδους που δεν είναι βίαιος είναι ιδιαίτερα θερμός και ρομαντικός και η σχέση γεμάτη πάθος. Άλλωστε είναι αυτό το πάθος που επιδιώκεται και αναβιώνει κάθε φορά στον κύκλο της βίας όπου έχουμε την επιβολή, την επίθεση, τη μεταμέλεια, που συχνά είναι θεαματική, με δάκρυα, ικεσίες και όρκους, μια περίοδο ηρεμίας και ξανά την επόμενη επίθεση.  

Το βέβαιο είναι ότι οι βίαιοι άνδρες σχεδόν ποτέ δεν γίνονται λιγότερο βίαιοι καθώς προχωρά ή σχέση, δεν γίνονται λιγότερο βίαιοι μετά το γάμο ή με τον ερχομό των παιδιών. Αντιθέτως, οι περισσότερες γυναίκες που καταφεύγουν στις ελάχιστες δομές υποδοχής αφηγούνται επιδείνωση της στάσης του άντρα τους καθώς η σχέση γινόταν πιο κοντινή και η γυναίκα έδειχνε να δέχεται τις βίαιες ενέργειες.  

Σε αυτή την τραγωδία κανείς δεν είναι ευτυχισμένος. Ο άντρας που λέει στη γυναίκα του «αν φύγεις θα σε σκοτώσω» νιώθει απολύτως ανασφαλής και ανεπαρκής, καθώς δεν πιστεύει ότι η γυναίκα του μπορεί ποτέ να μείνει δίπλα του με τη θέληση της. Η βία και οι απειλές από την άλλη ξεφτίζουν σιγά σιγά την αγάπη κι έτσι οι φόβοι του άντρα δεν αργούν να πραγματοποιηθούν. Η γυναίκα, που μπορεί να ερωτεύτηκε τον άντρα της, καταλήγει να μένει κοντά του από φόβο και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.  

Τα αίτια της βίας είναι πρωτίστως κοινωνικά και δευτερευόντως ψυχολογικά. Δεν πρόκειται απλώς για μια αρνητική τροπή του γάμου, αλλά για ένα έγκλημα που διαπράττεται τόσο από τον κάθε θύτη όσο και από τα κομμάτια αυτά της κοινωνίας που θεωρούν τη βία κατά των γυναικών μια ανεκτή πρακτική ή  ακόμα και απαραίτητη για να «την συνετίσουν». 

 

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ 

ο κύκλος της βίας αποτελείται από τρία μέρη: 

Φάση της αυξανόμενης έντασης
Στη διάρκεια της φάσης αυτής, υπάρχει σχετικά μικρός βαθμός βίας με σπρωξίματα, απειλές, λεκτικές προσβολές και απόδοση ευθυνών
  στο θύμα.
Η γυναίκα μπορεί να προσπαθήσει να καταπραΰνει το θύτη, με το να κάνει ότι αυτός θέλει, ή με το να μη βρίσκεται κοντά του

Φάση της έκρηξης
Είναι η φάση στην οποία εκδηλώνεται το βίαιο ξέσπασμα. Ο θύτης μπορεί να προκαλέσει ζημιές στο χώρο ( να τα σπάσει όλα μέσα στο σπίτι), και μετά να επιτεθεί και να τραυματίσει
  τη σύζυγό του.

Φάση της ηρεμίας
Ο θύτης μπορεί να εκφράσει τη μετάνοιά του, και να γεμίσει με δώρα τη σύντροφό του, να εκλιπαρεί τη συγχώρεσή της και να υπόσχεται ότι θα αλλάξει, και δεν θα γίνει ξανά βίαιος.

Δυστυχώς αυτή είναι η φάση που παραπλανά τις περισσότερες γυναίκες, διότι η γυναίκα, προσπαθώντας να εκπληρώσει την υγιή ανάγκη της για αγάπη και φροντίδα, ανταποκρίνεται και συνδέεται με τη στοργική πλευρά της προσωπικότητας του θύτη. 

Τα στάδια του κύκλου:  

  • Επίθεση   
  • Μετάνοια   
  • Συγγνώμη   
  • Φροντίδα του θύματος   
  • Υποσχέσεις ότι δεν θα επαναληφθεί   
  • Περίοδος συμφιλίωσης και εξιλέωσης   
  • Επίθεση   

 

Ο Ρόλος των Φίλων και Γνωστών 

Σε αυτό το πλαίσιο είναι σημαντική η στάση του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος. Κυρίως η οικογένεια χρειάζεται να μην καλύπτει τη βία και να παρέχει στη γυναίκα και στα παιδιά τη μεγαλύτερη δυνατή υποστήριξη προκειμένου να προστατευθεί.  

Είναι σημαντικό συγγενείς και φίλοι να διατυπώνουν με σαφήνεια στη γυναίκα ότι δεν φταίει εκείνη για τη βία που υφίσταται και ότι έχει το δικαίωμα να προστατευθεί, να απομακρυνθεί από το σύζυγο ή το σύντροφό της χρησιμοποιώντας τα νόμιμα μέσα.  

Ωστόσο, κάποιες φορές οι γυναίκες δεν μπορούν να πάρουν αυτή την απόφαση για κοινωνικούς, οικονομικούς ή ψυχολογικούς λόγους. Συχνά οι φίλοι και οι συγγενείς εξοργίζονται εξίσου με το θύμα που δεν αποφασίζει να απομακρυνθεί από την κακοποιητική σχέση και σταδιακά απομακρύνονται για να προασπίσουν τη δική τους ηρεμία και ασφάλεια.  

0ι γυναίκες θύματα βίας στην οικογένεια βρίσκονται σε καθεστώς επιβολής συχνά για πολλά χρόνια και η λήψη δύσκολων επιλογών μπορεί να χρειάζεται αρκετό χρόνο. Είναι σημαντικό το περιβάλλον να μην αμφισβητεί το γεγονός ότι η γυναίκα υποφέρει και να διατηρεί έστω και από απόσταση ανοιχτή την πόρτα για τη στιγμή που η ίδια θα είναι έτοιμη να κάνει το βήμα. Διαφορετικά διαμορφώνεται ένας νέος φαύλος κύκλος, όπου ο φόβος της γυναίκας περιορίζει τις επιλογές της και στη συνέχεια η νέα αυτή πραγματικότητα ενισχύει το φόβο και την αναβλητικότητά της.  

 

Μορφές Ενδοοικογενειακής Βίας 

 

Οι μορφές της ενδοοικογενειακής βίας έχουν συνήθως προοδευτική εξέλιξη. Αρχίζει με βρισιές, με στέρηση της ελευθερίας λόγου και επικοινωνίας με άλλα πρόσωπα, απειλές, εκβιασμούς, εξελίσσεται σε σεξουαλική βία, ακολουθεί η σωματική βία και σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις ακόμη και η δολοφονία. 

 

 

ψυχολογική βία, όπου περιλαμβάνεται η συνεχής και συστηματική υποτίμηση της αξιοπρέπειας που οδηγεί στην προσβολή της προσωπικότητας. Η λόγω και έργω εξύβριση, η απειλή και εκβίαση. 

σωματική βία, αφορά τις σωματικές βλάβες και δολοφονίες 

σεξουαλική βία, αφορά την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και ελευθερίας μεταξύ των οποίων και το βιασμό μέσα στον γάμο. 

οικονομική βία, πράξεις που οδηγούν σε στέρηση διατροφής και μέσων συντήρησης καθώς και ορισμένα εγκλήματα κατά της περιουσίας στο βαθμό που λαμβάνουν χώρα μέσα στα πλαίσια της συντροφικής σχέσης, παρακράτηση των χρημάτων τους από τον σύντροφο. 

 

Κακοποιημένη θεωρείται μια γυναίκα που υφίσταται κατ' εξακολούθηση σωματική ή ψυχολογική βία από έναν άντρα, ο οποίος την εξαναγκάζει να ακολουθεί τις επιθυμίες του, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα δικαιώματά της.
Η σωματική βία, είναι και η πιο εμφανής όταν συμβαίνει, από τις άλλες μορφές βίας που μπορεί να υπάρχουν είτε μεμονωμένα, είτε συνδυαστικά. 

Η  συναισθηματική βία μπορεί να συμπεριλαμβάνει τον εξευτελισμό, τον εκφοβισμό τις απειλές για σωματική κακοποίηση, όπως πχ: απειλές κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, ή ακόμα και απειλές εναντίον άλλων μελών της οικογένειας αλλά και την οικονομική αποστέρηση.  

Η οικονομική αποστέρηση, μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Μπορεί συχνά η κακοποιημένη γυναίκα να συντηρεί οικονομικά την οικογένειά της, αλλά σε άλλες περιπτώσεις να της απαγορεύεται να δουλέψει, να έχει δικά της χρήματα, να έχει ευθύνη ή γνώση για τα οικονομικά του σπιτιού της. 

Η κακοποίηση, επεκτείνεται σε όλους τους τομείς της ζωής της γυναίκας, ακόμα και  στο αν θα συναντάει τους φίλους ή τους συγγενείς της, στο αν θα έχει και πως θα διαθέτει τον ελεύθερό της χρόνο, πως θα ντύνεται, και γενικά στην ύπαρξη και τη διατήρηση της αυτονομίας της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησής της. 

Ψυχολογικές Συνέπειες στο Θύμα

  • Συνεχόμενο και εντεινόμενο στρες
  • Ανάπτυξη φοβιών
  • Κατάθλιψη
  • Απομόνωση
  • Μοναξιά
  • Αυτοκτονικές τάσεις
  • Ιδεασμοί
  • Σχέσεις Εξάρτησης
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • Τάσεις φυγής
  • Σύνδρομο ενοχής
  • Χρήση αλκοόλ και ουσιών
  • Ανάπτυξη ψυχώσεων 

 

Ο Δράστης 

Σύμφωνα με την  Έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης (2004-2009), αναφέρεται ότι το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας μοιάζει τα πολλαπλασιάζεται όσο μεγαλύτερα είναι τα εισοδήματα και το μορφωτικό επίπεδο. 

Στην Ολλανδία σχεδόν οι μισοί από όλους τους δράστες βίαιων πράξεων κατά των γυναικών είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου. 

Στη  Γαλλία, οι δράστες της ενδοοικογενειακής βίας είναι στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων, αξιωματικοί της αστυνομίας ή του στρατού, μεγαλογιατροί, κλπ. 

Στην Ελλάδα, οι δράστες έχουν όλα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά και επιπλέον των ιερωμένων. 

 

Μύθοι για την Οικογενειακή Βία

Η κακοποίηση δεν οφείλεται στη φτώχια και την ανεργία: Οι άνδρες που κακοποιούν τις γυναίκες τους ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.  

Η κακοποίηση δεν οφείλεται στο πότο: Οι γυναίκες δεν κακοποιούνται μόνο από άνδρες που πίνουν ή έχουν πρόβλημα αλκοολισμού. Ούτε βέβαια, όλοι οι άνδρες που πίνουν κακοποιούν τις συντρόφους τους. Το ποτό προσφέρει απλώς, ένα άλλοθι για να απαλλαγούν από την ευθύνη τους. 

 

 
Χαρακτηριστικά
 “ανδρών”που κακοποιούν

  • Έχουν παραδοσιακή εικόνα για την αντρική ανωτερότητα και το στερεότυπο του ρόλου του άντρα στην οικογένεια. Πολλοί σαν παιδιά, είτε υπήρξαν μάρτυρες βίαιων περιστατικών (π.χ. του πατέρα προς τη μητέρα) είτε είχαν κακοποιηθεί οι ίδιοι από τους γονείς τους.
  • Κατηγορούν τους άλλους για τις πράξεις τους « εσύ με αναγκάζεις να το κάνω»
  • Δεν θεωρούν ότι η βίαιη συμπεριφορά τους είναι κάτι το κακό, ή ότι μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις
  • Συχνά χρησιμοποιούν την ερωτική επαφή με μορφή επιθετική, σαν πράξη επιβολής και κυριαρχίας, για να τονώσουν την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση ανδρισμού τους..
  • Έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • Πιστεύουν τους σχετικούς με τη σχέση κακοποίησης μύθους
  • Ζηλεύουν παθολογικά
  • Παρουσιάζουν «διπλή προσωπικότητα», πολλές φορές οι άλλοι τους περιγράφουν ως «καλό άνθρωπο», «καλό οικογενειάρχη».
  • Έχουν έντονες αντιδράσεις άγχους κατά τη διάρκεια των οποίων χρησιμοποιούν αλκοόλ ή την κακοποίηση των γυναικών τους για να εκτονωθούν.

     

Χαρακτηριστικά γυναικών που κακοποιούνται 

  • Πιστεύουν ότι κανένας δεν μπορεί να τις βοηθήσει να βγουν από την άσχημη κατάσταση που βρίσκονται, εκτός από τον ίδιο τους τον εαυτό.
  • Πιστεύουν ότι μπορούν να συγκρατήσουν το θύτη από την απώλεια του ελέγχου του, ενώ αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις δικές του πράξεις
    « έφταιγα κι εγώ»….
  • Έχουν παραδοσιακή αντίληψη για το ρόλο τους στο σπίτι, ο σύζυγος θεωρείται ως ο αρχηγός της οικογένειας, ενώ πιστεύουν απόλυτα στο στερεότυπο της «ενωμένης οικογένειας» και του γυναικείου ρόλου , σύμφωνα με το οποίο οι ίδιες είναι ανίκανες να φροντίσουν τον εαυτό τους χωρίς την παρουσία κάποιου άντρα που θα «τις προστατεύει».
  • ‘Έχουν μια μη ρεαλιστική ελπίδα ότι «τα πράγματα θα αλλάξουν» και πείθονται από τις υποσχέσεις των συντρόφων τους. Έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και υποτιμούν την ικανότητά τους ως προς το να επιτυγχάνουν πράγματα.
  • Πιστεύουν και αυτές στους μύθους για τις σχέσεις βίας.
  • Υποφέρουν από ενοχές αλλά αρνούνται τον τρόμο και το θυμό που νιώθουν.
  • Έχουν έντονες αντιδράσεις άγχους με ψυχοφυσιολογικά συμπτώματα.
    Χρησιμοποιούν τη σεξουαλική επαφή ως μέθοδο για να εδραιώσουν καλή σχέση με το σύζυγο.

 

Εχθρός είναι ΚΑΙ η Σιωπή 

 

Το σημαντικότερο πρόβλημα για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας είναι η σιωπή. 


Πολλές γυναίκες , δεν κοινοποιούν τη βία που υφίστανται, εξαιτίας της ενοχής και της ντροπής που αισθάνονται. Οι γυναίκες που κακοποιούνται, ελάχιστα το καταγγέλλουν στην αστυνομία. Ο φόβος του διασυρμού, η μη αποτελεσματικότητα των κατασταλτικών μηχανισμών, τα νομικά κενά και η πολυπλοκότητα, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν επαρκή βοήθεια και προστασία για τα κακοποιημένα άτομα.

 

Μόνο 1 στις 5 γυναίκες, σύμφωνα με τα στατιστικά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας του Υπουργείου Εσωτερικών, γνωρίζουμε ότι έχει πέσει θύμα βίας από το σύζυγο ή το σύντροφό της τουλάχιστον μία φορά, γεγονός που δείχνει ότι είναι πολύ μικρό το ποσοστό που προβαίνει σε καταγγελία. 

 

Δυστυχώς, ο φόβος της ντροπής, της οποιασδήποτε αρνητικής για τις ίδιες παρέμβασης του κράτους (όπως το να τους πάρουν τα παιδιά), ή του φόβου χειροτέρευσης της κατάστασης εν μέσω οικογένειας, ωθούν της γυναίκες να μην καταγγείλουν και να μην προβούν σε οποιαδήποτε κίνηση, που ίσως της λυτρώσει.  

 

Για μια γυναίκα που έχει βιαστεί, το να εκτεθεί και να προσβληθεί χειρότερα μέσα σε μία αίθουσα δικαστηρίου αποτελεί έναν από τους παράγοντες που την κάνουν να μην πηγαίνει στην αστυνομία, πρακτική που αφήνει ατιμώρητο όποιον την κακοποίησε. 

Λόγοι κοινωνικοί αλλά και ιδεολογικής ή και συναισθηματικής φύσης, κάνουν τις γυναίκες να υποτιμούν την βαρύτητα της βίας όταν αυτή ασκηθεί για πρώτη φορά ή σε τακτά χρονικά διαστήματα, ιδίως όταν αυτή έχει την μορφή ψυχολογικής βίας. 

Την ίδια αντιμετώπιση δείχνουν, στην περίπτωση που τα ανωτέρω λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια γάμου, οι γονείς και τα πρόσωπα του συγγενικού και φιλικού τους περιβάλλοντος, στα οποία καταφεύγουν. Πάντοτε δίνεται η παραίνεση της υπομονής και της καρτερικότητας με την ελπίδα ότι τα πιο πάνω αποτελούν «κρίσεις» που περνά ο σύντροφος ή το ζευγάρι και ότι η ανεκτικότητα της γυναίκας θα τα θεραπεύσει. 

Στις περιπτώσεις της σωματικής βίας οι λόγοι ανοχής είναι κυρίως η ύπαρξη παιδιών ή/και η οικονομική εξάρτηση της γυναίκας από τον άνδρα. O συνδυασμός παραδοσιακών αντιλήψεων  ότι ο πατέρας, ακόμη και ο κακός πατέρας, ως σύμβολο, είναι απαραίτητος για την ψυχική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και η  ανεπάρκεια μέσων αυτόνομης  επιβίωσης στέκονται αποφασιστικοί παράγοντες για την παραμονή μιας γυναίκας σε ένα βίαιο γάμο ή σε μία βίαιη σχέση. 

Τέλος, όσες είχαν τα μέσα αυτόνομης επιβίωσης αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του φόβου των αντιποίνων. Αν φύγουν από τον έλεγχό του, τότε είναι που η βία θα δυναμώσει και δυστυχώς έτσι συνήθως συμβαίνει, με βάση και διεθνείς έρευνες. 

 

Στατιστικά για την Ενδοικογενειακή Βία 

 

Δυστυχώς ο απολογισμός είναι θλιβερός. Σύμφωνα με τα παγκόσμια στατιστικά της Unicef, το 1/3 από τις γυναίκες που έχουν πέσει θύμα ενδοοικογενειακής βίας μαχαιρώνεται, το 1/3 φονεύεται με πυροβόλο όπλο, το 20% στραγγαλίζεται και το 10% ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου. 

Η ενδοοικογενειακή βία έχει καταστεί για τις Ευρωπαίες μεταξύ 15 και 44 χρόνων, η πρώτη αιτία αναπηρίας και θανάτου, αφήνοντας πίσω ακόμη και τα αυτοκινητικά δυστυχήματα ή τον καρκίνο. 

Κι όμως, κάθε γυναίκα στις χώρες της Ευρώπης, θα πέσει θύμα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της, του «υπερπροστατευτικού συντρόφου» της. Του συζύγου που έχει χρέος να «σωφρονίσει» τη γυναίκα του, να τον υπακούει τυφλά. Του εξουσιαστή πατέρα ή κάποιου μέλους της οικογένειας.

 

Βρετανία - κάθε τρεις μέρες δολοφονείται μία γυναίκα. Επίσης, το 25% των γυναικών, έχουν γρονθοκοπηθεί ή χαστουκισθεί από τωρινό ή πρώην σύντροφό τους κάποια στιγμή της ζωής τους.  

Μία καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία το λεπτό, καταγράφεται καθημερινά από τα αστυνομικά τμήματα της Μ. Βρετανίας. Το 81% είναι γυναίκες. Σχεδόν το 50% των γυναικών που έχουν δολοφονηθεί στην Αγγλία και την Ουαλία, σκοτώθηκαν είτε από τον πρώην είτε από τον νυν ερωτικό τους σύντροφο. Το αντίστοιχο ποσοστό στους άντρες δεν ξεπερνά το 6%. 

Γαλλία - μία γυναίκα δολοφονείται κάθε πέντε μέρες εξαιτίας της αντρικής κακοποίησης στο σπίτι. Μία στις δέκα γυναίκες πέφτει θύμα συζυγικής βίας.  

Σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές στη Γαλλία, οι γυναίκες που καταφεύγουν για βοήθεια στα κέντρα υποδοχής, είναι πολύ νεότερες σε σχέση με το παρελθόν.  

Σουηδία - κάθε δέκα μέρες κακοποιείται μέχρι θανάτου από τον σύζυγο ή σύντροφό της. Επίσης, το 20% των γυναικών, έχουν πέσει θύματα φυσικής επίθεσης. 

Ελβετία - το 20% των γυναικών έχει κακοποιηθεί σωματικά 

Ισπανία - μία γυναίκα δολοφονείται κάθε τέσσερεις μέρες, περίπου 100 τον χρόνο 

ΡΩΣΣΙΑ - Ποσοστό 25% των κοριτσιών (και 11% των αγοριών) ανέφεραν ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή, σύμφωνα με έρευνα αγοριών και κοριτσιών ηλικίας 14 με 17 ετών. 

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ - Σύμφωνα με το FBI κάθε 15 δευτερόλεπτα, μια γυναίκα κακοποιείται. Σχεδόν το 50% των άστεγων γυναικών και κοριτσιών, βρίσκονται στους δρόμους επειδή ζούσαν καθημερινά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. ( Έκθεση του 1998 για τα καταφύγια των αστέγων)  

Το 50% των γυναικών κακοποιείται τουλάχιστον μια φορά κατά την διάρκεια του γάμου τους. Πάνω από τα δυο τρίτα των κακοποιήσεων κατά των γυναικών γίνονται από άτομα γνωστά σ αυτές.  

Το 31% των θυμάτων υποστηρίζουν πως το άτομο που τις κακοποίησε ήταν άγνωστος σ αυτές ενώ περίπου το 28% ήταν οι σύζυγοι τους ή το αγόρι τους. Το 35% αυτών ήταν γνωστοί σ αυτές και το υπολειπόμενο 5% αναφέρεται σ άλλα συγγενικά πρόσωπα.  

Οι γυναίκες είναι δέκτες 10πλασιων περιπτώσεων βίας. Κάθε χρόνο οι γυναίκες αντιμετωπίζουν 572,032 περιπτώσεις βίας ενώ οι άντρες στο ίδιο διάστημα 48,983.  

Σύμφωνα με τις αστυνομικές αρχές του Μίτσιγκαν, μία γυναίκα σκοτώνεται από το σύντροφο της ή τον πρώην σύντροφο της κάθε πέντε ημέρες. Στην ίδια πόλη, το 75% των γυναικών σκοτώνονται από τους συντρόφους τους μόλις τελειώσει η σχέση τους ή καθώς τελειώνει αυτή.  

ΚΑΝΑΔΑΣ - Το 29% των γυναικών  ανέφεραν ότι υπήρξαν θύματα άσκησης σωματικής βίας από τον τωρινό ή πρώην σύντροφό τους από την ηλικία των 16 και μετά. 

ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ - 20% των γυναικών, ανέφεραν ότι έχουν χτυπηθεί ή κακοποιηθεί από σύντροφό τους.  

ΜΕΞΙΚΟ - Το 30% των γυναικών, ανέφεραν τουλάχιστον ένα επεισόδιο φυσικής βίας από τον σύντροφό τους και το 13% μέσα στον προηγούμενο χρόνο. 

ΙΣΡΑΗΛ - Το 32% των γυναικών ανέφεραν τουλάχιστον ένα περιστατικό φυσικής βίας από τον σύντροφό τους και το 30% ανέφεραν εξαναγκασμό σε σεξουαλική πράξη από τους συζύγους τους μέσα στον τελευταίο χρόνο. 

ΙΝΔΙΑ - Μέχρι και το 45% των έγγαμων ανδρών παραδέχθηκαν ότι κακοποιούν σωματικά τις συζύγους τους. 

ΑΙΓΥΠΤΟΣ - Ποσοστό 35% των γυναικών, ανέφεραν ότι έχουν χτυπηθεί από τους συζύγους τους σε κάποια στιγμή του έγγαμου βίου τους. 

ΚΕΝΥΑ - Το 42% των γυναικών ανέφεραν ότι συνεχώς χτυπιούνται από τους άνδρες τους και το υπόλοιπο 58% ότι χτυπιούνται συχνά ή μερικές φορές. 

Ελλάδα  

Στην Ελλάδα, μία στις δύο γυναίκες που δολοφονούνται κάθε χρόνο είναι θύματα τωρινού ή πρώην συντρόφου τους, ενώ μία στις πέντε γυναίκες υπήρξε θύμα ξυλοδαρμού, τουλάχιστον μια φορά, από τον άνδρα της.  

Οι άνδρες που κακοποιούν τις γυναίκες τους ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών Αθήνας, οι απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης έρχονται πρώτοι στη σωματική κακοποίηση, σε ποσοστό που φτάνει το 100%, ενώ ακολουθούν αυτοί της πανεπιστημιακής, με ποσοστό 78,9%!  

Στο 82% των περιπτώσεων ο θύτης είναι ο σύζυγος του θύματος, στο 12% ο σύντροφος και σε μικρότερα ποσοστά άτομο του στενού οικογενειακού κύκλου της γυναίκας.  

 

 

Γυναίκες που απευθύνονται σε συμβουλευτικά κέντρα 

Έγγαμες 

66,75%   

Σε διάσταση  

16,62%   

Χήρες 

1,30%   

Επαγγελματική κατάσταση κακοποιημένων γυναικών 

Άνεργες 



56,69%
   

Σε κακή οικονομική κατάσταση 

43,31%   

Σε μέτρια οικονομική κατάσταση 

41,72%   

Μορφωτικό επίπεδο κακοποιημένων γυναικών 

Τεχνολογικής Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης 

30%   

Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης 


30%
   

 

Είδος βίας 

Λεκτική ή ψυχολογική βία 


56%
   

Σοβαρότερες μορφές βίας 


3,6%
   

Εξαναγκασμός σε σεξουαλική επαφή 

3,5%   



 

 

Υποστήριξη - Βοήθεια

Τηλεφωνικές Γραμμές Υποστήριξης: 

Γραμμή SOSΔΙΠΛΑ ΣΟΥ κατά της οικογενειακής βίας του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης (πανελλαδικής εμβέλειας), χωρίς χρέωση: 800 11 88881, για κλήσεις από κινητό 210 7786800, 9 π.μ. – 3 μ.μ., όλες τις ημέρες της εβδομάδας: νομική και ψυχολογική στήριξη από δίκτυο εθελοντών/τριών νομικών και ψυχολόγων 

Κέντρο Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών (Κ.Κ.Υ.Γ.), Καμβουνίων 8, 2310 272725, Δευτέρα έως Παρασκευή, 10 π.μ. – 2 μ.μ. 

Τηλεφωνική Γραμμή Άμμεσης Κοινωνικής Βοήθειας, 210 197, Εθνικό Κέντρο Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), η γραμμή λειτουργεί όλο το 24ωρο, όλες της ημέρες της εβδομάδας. 

 

Φορείς Φιλοξενίας και Στήριξης 

Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), Εθνικής Αντιστάσεως και Θησέως, Τέρμα Φοίνικα, 2310 471101, Δευτέρα έως Παρασκευή: 7:30 π.μ. – 3 μ.μ. και Καπάτου 4, Περιοχή Αξιού, 2310 550906, Δευτέρα και Τετάρτη: 7:30 π.μ. – 8 μ.μ., Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 7:30 π.μ. – 3 μ.μ., ψυχοκοινωνική στήριξη, φιλοξενία (έως τρεις μήνες). 

Στέγη γυναικών (και μητέρων) του Τάγματος της Μητέρας Τερέζας της Καλκούτας, 2310 521755 καθημερινά, Σαββατοκύριακα και αργίες: 7 π.μ. – 12 μ.μ. και 4 μ.μ. – 7:30 μ.μ., (Τετάρτη μόνο για επείγουσες περιπτώσεις), φιλοξενία, σίτιση, ένδυση, πληροφόρηση. 

Κέντρο Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών (Κ.Κ.Υ.Γ.), Εταιρία για τον Κοινωνικό Αποκλεισμό και την Ψυχική Υγεία (Ε.Κ.Α.Ψ.Υ.) – Καμβουνίων 8, Θεσσαλονίκη, 2310 276782, Δευτέρα – Παρασκευή 10 π.μ. – 10 μ.μ. -ενημέρωση, ευαισθητοποίηση, συμβουλευτική υποστήριξη, εκπαιδευτιά προγράμματα και εργαστήρια, διασύνδεση. 

ΧΕΝ Κοινωνική Υπηρεσία, Μητροπόλεως 18, 2ος όροφος, 2310 279792, Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 9 π.μ. -3 μ.μ., Τετάρτη: 12 μ.μ. – 6 μ.μ. ή 1:30 μ.μ. – 7:30 μ.μ., νομική συμβουλευτική, ψυχοκοινωνική στήριξη, πληροφόρηση, ευαισθητοποίηση, αξιοποίηση ελεύθερου χρόνου. 

PRAKSIS, (Προγράμματα Ανάπτυξης Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας), Αρκαδιουπόλεως 1 και Αγίου Δημητρίου, Θεσσαλονίκη, 2310 556145 και 2310 547751 Δευτέρα – Παρασκευή, 9 π.μ. – 5 μ.μ.. Πολυιατρεία με οργανωμένο γενικό ιατρείο, γυναικολογικό ιατρείο, οδοντιατρείο και φαρμακείο με όλο τον απαραίτητο ιατρικό και τον βασικό φαρμακευτικό εξοπλισμό για παροχή πρωτοβάθμιας ιατρικής περίθαλψης. Λειτουργεί Κοινωνική Υπηρεσία και Κέντρο Νομικής Αρωγής. 

 

 


 

mp3 AlbumsΥποσυνείδητου Προγραμματισμού | Υποσυνείδητα Μηνύματα | Εγκεφαλικά - Δίωτα Κύματα & Συχνότητες | Νόμος της Έλξης | Αντιμετώπιση Κατάθλιψης | Καταπολέμηση Άγχους | Υγεία | Φόβοι & Φοβίες | Κρίσεις Πανικού | Σχέσεις & Sex | Σχολείο & Εκπαίδευση | Στυτική Δυσλειτουργία | Αδυνάτισμα | Διακοπή Καπνίσματος  

 

 

Τα Δίωτα – Εγκεφαλικά κύματα παράγονται φυσικά όταν ακούμε ένα ήχο από το ένα αυτί και ένα άλλο στο άλλο αυτί. Τότε ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί έναν τρίτο ήχο(Δίωτο κύμα) που είναι μια συχνότητα, ίση με τη διαφορά των δύο ήχων.  

 

 

Για παράδειγμα, εάν ένας ήχος ή μουσική νότα, σε συχνότητα 100Hertz(κύκλοι ανά δευτερόλεπτο), ακούγεται στο το ένα αυτί και ένας άλλος ήχος, ή μουσική νότα στα 120Hertzπαίζεται στο άλλο αυτί, ο εγκέφαλός μας θα το ερμηνεύσει σαν 20Hertzκαι θα συντονιστεί σε αυτήν την συχνότητα των 20Hz, δημιουργώντας έναν δικό του ήχο (συχνότητα) 20Hz, ο οποίος θα αντηχεί στο μυαλό μας. 

 

 

Εκτός από το ότι βελτιώνουν άμεσα τη διάθεση μας, και μας παρακινούν προς την αλλαγή, έχει επίσης αποδειχθεί ότι  βελτιώνουν και ενισχύουν τη συνολική λειτουργία του εγκεφάλου, ενισχύουν τη μνήμη και τοIQ, και αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα κυρίαρχα μοτίβα σκέψης μας δημιουργούνται. 

  

Όταν χρησιμοποιούμε Δίωτα - Εγκεφαλικά κύματα και Συχνότητες, απλώς αλλάζουμε τον τρόπο που ο εγκέφαλος μας είχε συνηθίσει μέχρι τώρα να αντιδρά. Στέλνοντας στον εγκέφαλο μας συγκεκριμένες συχνότητες, καταφέρνουμε να αναδημιουργήσουμε, εκείνα τα συναισθήματα που θα θέλαμε να βιώναμε, κάνοντας τον εγκέφαλο μας να δώσει εντολή να παραχθούν οι αντίστοιχες χημικές ενώσεις & ουσίες και συνεπώς τα συναισθήματα που επιθυμούμε.

 

 

Νόμος της Έλξης: Αρμονικές Σχέσεις & Ευτυχία

Τέλος Στη Βία - Μια Καινούρια Αρχή
Επούλωση Ψυχολογικών Τραυμάτων
Νόμος της έλξης: Ιδανική Σχέση

Κατάλογος Προϊόντων