ANAPOLIS   

Achieve Human Excellence


      

 

  

 ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ



 

 

mp3 AlbumsΥποσυνείδητου Προγραμματισμού | Υποσυνείδητα Μηνύματα | Εγκεφαλικά - Δίωτα Κύματα & Συχνότητες | Νόμος της Έλξης | Αντιμετώπιση Κατάθλιψης | Καταπολέμηση Άγχους | Υγεία | Φόβοι & Φοβίες | Κρίσεις Πανικού | Σχέσεις &Sex | Σχολείο & Εκπαίδευση | Στυτική Δυσλειτουργία | Αδυνάτισμα | Διακοπή Καπνίσματος  



 

Η σχολική βία εμφανίζεται κυρίως, με τη μορφή του σχολικού εκφοβισμού (bullying), ο οποίος περιλαμβάνει τη λεκτική, τη σωματική, την ψυχολογική, τη σεξουαλική παρενόχληση, καθώς και το βανδαλισμό. Αποτελεί εσκεμμένη πράξη, που αποσκοπεί στην πρόκληση σωματικού ή ψυχικού πόνου και στην υποταγή του θύματος.  

Ο εκφοβισμός είναι σύνθετο φαινόμενο και μπορεί να αναφέρεται σε σωματική (σπρωξίματα, κλωτσιές, μπουνιές), συναισθηματική, ή λεκτική επίθεση (κοροϊδία, βρισιές, σαρκασμό, χειρονομίες, συκοφαντίες, γελοιοποίηση, απειλές), σεξουαλικό (ανεπιθύμητο άγγιγμα, προσβλητικά μηνύματα, λεκτική παρενόχληση) και ηλεκτρονικό εκφοβισμό (κακόβουλα sms, κλήσεις, e-mail, chat με απειλητικό περιεχόμενο).
 

Τι είναι η Σχολική Βία 

Η βία στο σχολείο μας απασχολεί συνήθως όταν  ασκείται κυρίως σωματικά (σωματική επίθεση). Οπωσδήποτε τα σπρωξίματα, τα χαστούκια, οι γροθιές, οι κλωτσιές  και γενικά η σωματική βία είναι η πιο ανησυχητική εκδήλωση της επιθετικότητας επειδή απειλεί άμεσα την ασφάλεια του παιδιού. 

Υπάρχει όμως  και η λεκτική επιθετικότητα που περιλαμβάνει βρισιές, κοροϊδία, σχόλια, χειρονομίες  και  γενικά  ταπείνωση με  ύβρεις ή εκφοβισμούς. 

Κρυμμένη επιθετικότητα ή εχθρότητα βρίσκουμε και σε ενέργειες που δεν μοιάζουν καθόλου βίαιες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο αποκλεισμός ενός παιδιού από ομάδες συνομηλίκων  και η κακή συνήθεια  να του κρύβουν τα βιβλία, ή  να του πετάνε τα πράγματα. Αυτές οι ενέργειες ουσιαστικά συνιστούν συναισθηματική επίθεση χωρίς χειροδικίες ή βρισιές. 

Υπάρχει επίσης και ο σεξουαλικός εκφοβισμός: οι  χειρονομίες οι οποίες   προσβάλουν  ένα παιδί, ο  υποβιβασμός με απρεπή αγγίγματα, κινήσεις κ.λπ. 

Νεόφερτος είναι και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός που περιλαμβάνει τη χρήση  e-mail, chat rooms και κινητών με κλήσεις  απειλητικού περιεχομένου, καθώς και τη χρήση κάμερας με σκοπό την απειλή ή ταπείνωση του εφήβου. 

  

Αιτίες Σχολικής Βίας 

Η αύξηση των κρουσμάτων σχολικής βίας παρατηρείται και σε σχολεία, στα οποία φοιτούν μαθητές με εύπορους γονείς. Πολλές έρευνες καταδεικνύουν ότι το υψηλό οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο των γονέων συσχετίζεται με τάσεις επιθετικότητας, έπαρσης και αδιαφορίας προς τους κανόνες για τα παιδιά.  

Παράλληλα, η αύξηση των σκηνών βίας στην τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, οι διαδικτυακές κοινότητες και η μίμηση προτύπων άσκησε καταλυτικό ρόλο.  

Τον τελευταίο καιρό, παρατηρείται αύξηση των περιστατικών σχολικής βίας στην Ελλάδα, εξαιτίας του ρατσισμού. Τόσο οι μειονοτικές ομάδες μαθητών, όσο και οι Έλληνες μαθητές, ιδιαίτερα σε αστικά σχολεία, σχηματίζουν συμμορίες σε μια προσπάθεια να αποκτήσουν ταυτότητα του εγώ, να αντλήσουν πρότυπα και αυτοεκτίμηση μέσα από τις συμμορίες. 

 

Σχολική Βία Στο Δημοτικό 

 

Το 10% έως 15% των μαθητών – κυρίως του δημοτικού – πέφτουν θύματα διάφορων μορφών βίας στο σχολείο. Τα παιδιά που εμπλέκονται σε τέτοια επεισόδια, παρουσιάζουν αλλαγές στη συμπεριφορά τους όπως μειωμένη διάθεση ή ακόμα και άρνηση να πάει σχολείο με πρόσχημα κάποια αδιαθεσία, ξαφνική «πτώση» των σχολικών επιδόσεων, χαμηλή αυτοπεποίθηση, αναίτιοι πονοκέφαλοι ή πόνοι στο στομάχι, ξαφνική αλλαγή στη διάθεση. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά σημάδια που εμφανίζουν παιδιά που έχουν πέσει θύμα βίας και εκφοβισμού στο σχολείο. 

 

Τα περιστατικά ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού εκδηλώνονται με μεγαλύτερη συχνότητα στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, ενώ στο λύκειο μειώνονται.  

 

Οι μισοί από τους μαθητές – θύματα της βίας, δεν αναφέρουν πουθενά το γεγονός, ενώ οι υπόλοιποι μισοί συνήθως το αναφέρουν σε φίλους τους και σπανιότερα στους εκπαιδευτικούς ή τους γονείς τους.  

 

Σχολικές Συμμορίες

Στις συμμορίες λειτουργούν έντονα τα σύμβολα, υπάρχουν άτυποι και απαραβίαστοι κανόνες, αυστηρή ιεραρχία, δοκιμασίες ενσωμάτωσης - δοκιμασίες που πρέπει να περάσει κάποιος, για να ενταχθεί στην ομάδα - συγκρούσεις για την περιοχή κυριαρχίας.  

Τα παιδιά που εντάσσονται στις συμμορίες αυτές έχουν την τάση να είναι υπάκουα, έχουν την ανάγκη να ενταχθούν.  

Ο εκπαιδευτικός και κοινωνικός αποκλεισμός, η σχολική αποτυχία, το ανταγωνιστικό σχολικό περιβάλλον οδηγούν κάποιους μαθητές στην περιθωριοποίηση και στην εκτόνωση της ψυχικής έντασης μέσω της βίας

 

Αγόρια, Αλλά και Κορίτσια

Οι θύτες είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό αγόρια, όμως τελευταία και τα κορίτσια εμφανίζουν τάσεις εξίσωσης. Αρχίζουν τη δράση τους από το νηπιαγωγείο, παίρνοντας βίαια τα παιγνίδια των άλλων παιδιών και τη μπουκιά από το στόμα τους, ή μοιράζοντας τσιμπιές και κλοτσιές.  

Τα κορίτσια που ασκούν βία συνήθως παραπονιούνται και για άλλα προβλήματα υγείας, μεθούν συχνότερα, καπνίζουν και οι πιθανότητα να δοκιμάσουν ναρκωτικά είναι αυξημένη. 

Τις περισσότερες φορές, οι αποβολές και οι άλλες τιμωρίες που μπορεί να δεχτούν, όχι μόνο δεν τους συνετίζουν, αλλά τους δίνουν και την αφορμή να καμαρώσουν για τη μαγκιά τους. Τις επιδεικνύουν σαν... παράσημα. 

 

 

Θύτες και Θύματα 

 

Όλα τα παιδιά μπορεί να υπάρξουν και θύτες και θύματα. Ο θύτης μπορεί να γίνει θύμα κάποιων ισχυρότερων. Το θύμα μπορεί με τη σειρά του να γίνει θύτης μόλις του δοθεί η ευκαιρία στην αντιπαράθεση με κάποιους ασθενέστερους. 

 

Τόσο τα θύματα του εκφοβισμού στα πλαίσια του σχολείου, όσο και οι μαθητές που ασκούν βία, παρουσιάζουν εμφανή τα σημάδια μιας γενικότερης ψυχικής έντασης: Οι μαθητές-θύματα είναι πιο αγχώδεις, με χαμηλότερη από το φυσιολογικό αυτοεκτίμηση, τείνουν προς την κατάθλιψη και είναι περισσότερο μοναχικά.  

Τόσο τα άτομα που ασκούν βία, όσο και οι μαθητές που πέφτουν θύματά της συχνά παρουσιάζουν και άλλες ψυχοσωματικές διαταραχές, όπως πονοκεφάλους, πόνους στη μέση, το στομάχι και το λαιμό, είναι περισσότερο ευερέθιστα, με τάσεις προς τον ηδονισμό, και με διαταραχές ύπνου. 

 

Θύματα 

Νιώθουν έντονο άγχος και αισθήματα ανασφάλειας, έχουν φοβίες, παρουσιάζουν σχολική άρνηση, απουσιάζουν συχνά από το σχολείο και οδηγούνται σε σχολική αποτυχία. 

Εμφανίζουν, επίσης, μαθησιακές δυσκολίες ή ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά, διαταραχές ύπνου, ενούρηση και κατάθλιψη. 

Τα θύματα είναι συνήθως άτομα ντροπαλά, ήσυχα, έχουν λίγους φίλους εκτός σχολείου και κανέναν στενό φίλο στο σχολείο, με αποτέλεσμα να είναι απομονωμένα. 

Τα θύματα υστερούν σε δύναμη και εξουσία από τον θύτη, καθώς υπεισέρχονται πιθανότατα παράγοντες όπως η σωματική δύναμη και ο ρατσισμός. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι υπάρχει υπόνοια ότι οι μητέρες των θυμάτων είναι υπερπροστατευτικές, με αποτέλεσμα να προσκολλώνται σε αυτές, αντί για τις παρέες τους και να μην μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. 

Τα θύματα είναι σχετικά μικρόσωμα, ντροπαλά παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση  και υπερπροστατευτικούς γονείς. Επίσης, θύματα γίνονται συχνά τα παιδιά με κάποια ιδιαιτερότητα ή  κάποιο χαρακτηριστικό που τα διαφοροποιεί από το μέσο όρο (πολύ ψηλά, παχουλά ή πολύ καλοί μαθητές), παιδιά ευαίσθητα στα πειράγματα που αντιδρούν έντονα, θυμώνουν, κλαίνε, απομονώνονται. 

 

Θύτες 

Έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ φαίνονται σίγουρα για τον εαυτό τους. Είναι ενεργητικά και υπερδραστήρια, επιθετικά, επιρρεπή σε παραβίαση κανόνων και αντικοινωνικές συμπεριφορές. 

Είναι ικανά να ξεφεύγουν από δύσκολες καταστάσεις, ενώ δεν έχουν ηθικούς ενδοιασμούς ή τύψεις για τις πράξεις τους. 

‘Έχουν ανώριμες μορφές σκέψης και έντονο εγωκεντρισμό, διαστρεβλωμένη αίσθηση /αντίληψη εαυτού, μειωμένες ικανότητες για δημιουργικό παιχνίδι, χρήση εχθρικού /αντικοινωνικού λεξιλογίου, ανασφαλή εσωτερικά λειτουργικά πρότυπα, περιορισμένες θετικές διαπροσωπικές δεξιότητες, φτωχές ακαδημαϊκές ικανότητες, περιορισμένες ικανότητες εσωτερίκευσης των κανόνων και των κοινωνικών πρότυπων, αδυναμία να σχεδιάζουν και να προβάλλουν τις επιθυμίες τους στο μέλλον, χαμηλή ή αντίθετα διογκωμένη αυτοεκτίμηση και γενικότερα έλλειψη διάθεσης για κοινωνική προσέγγιση και θετική συνδιαλλαγή με άλλους συνομηλίκους και ενηλίκους 

Οι θύτες στατιστικά είναι συνήθως παιδιά που δείχνουν έντονη αυτοπεποίθηση, που δεν πειθαρχούν σε κανόνες, θέλουν να επιβάλλονται και θεωρούν ότι η βία είναι κοινωνικά αποδεκτή. Άλλα βασικά τους χαρακτηριστικά είναι τα εξής:  θυμώνουν εύκολα, δυσκολεύονται να δεχτούν τη ματαίωση των επιθυμιών τους, εύκολα νιώθουν ότι οι άλλοι είναι απειλητικοί προς τα ίδια και σε κάθε περίπτωση καταφεύγουν στη βία ή στον εκφοβισμό για να επιλύουν διαφορές, έχουν την τάση να εξαιρούν παιδιά από την παρέα, υιοθετούν το ρόλο του αρχηγού στις παρέες ή φτιάχνουν ‘κλίκες’ ενώ  δεν είναι απαραίτητα μεγαλόσωμοι. 

Αρκετές έρευνες υποστηρίζουν ότι το παιδί θύτης, έχει δεχτεί βία από το περιβάλλον του. Μπορεί να μεγάλωσε τρώγοντας ξύλο ακόμα και για πταίσματα. Μπορεί, επίσης, να αντιμετώπισε αυτά που κάνει τώρα στους άλλους από ένα μεγαλύτερο αδελφό του. Ίσως ζορίστηκε από τις αυστηρές αρχές των γονιών του.  

Διδάχτηκε από το οικογενειακό του περιβάλλον ότι στη ζωή πρέπει να είσαι σκληρός για να επιβιώσεις και ότι οι συναισθηματισμοί δεν έχουν πέραση. Προέρχεται από μια οικογένεια που δεν του έβαλε ποτέ όρια.
Αισθάνεται ανασφάλεια ή απόρριψη από τους δικούς του. Υπήρξε σε μικρότερη ηλικία θύμα σχολικής βίας και τώρα το ανταποδίδει. 

 

Έχει Πέσει το Παιδί μου Θύμα Σχολικής Βίας; 

 

Πολύ συχνά οι μαθητές αποσιωπούν αυτό που τους συμβαίνει γιατί δεν θέλουν να εμπλέξουν τους γονείς τους είτε επειδή ντρέπονται είτε επειδή φοβούνται. Έτσι, υποφέρουν σιωπηλά.

Αν διαπιστώσουμε αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού, τότε ίσως είναι θύμα βίας στο σχολείο. 

Σημάδια θύματος σχολικής βίας: 

  • Έχει σημάδια στο σώμα του ή έχει σκισμένα ρούχα
  • Ζητά συχνά χρήματα γιατί λέει ότι έχασε τα δικά του
  • Γίνεται επιθετικό ή υπερβολικά ανήσυχο
  • Εκφοβίζει ή θυματοποιεί άλλα παιδιά ή τα αδέλφια του
  • Σχεδόν καθημερινά πηγαίνει από διαφορετικό δρόμο στο σχολείο
  • Συχνά χάνει τα πράγματά του
  • Φοβάται να χρησιμοποιήσει το κινητό του
  • Κάνει αδικαιολόγητες απουσίες από το σχολείο, ή καθυστερεί να πάει ή αργεί να επιστρέψει στο σπίτι ή έχει μειωμένη διάθεση να πάει στο σχολείο ή Αρνείται να πάει στο σχολείο με πρόσχημα κάποια αδιαθεσία ή αρνείται να συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες
  • Έχει εφιάλτες
  • Πέφτει η σχολική του επίδοση
  • Απειλεί να αυτοκτονήσει

 

Αντιμετώπιση της Σχολικής Βίας 

Εάν διαπιστώσουμε ότι το παιδί μας είναι θύμα βίαιης συμπεριφοράς στο σχολικό χώρο, θα πρέπει να διερευνήσουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. 

Στη συνέχεια θα απευθυνθούμε στον καθηγητή του παιδιού μας και στο διευθυντή του σχολείου.  

Αν δεν υπάρξει ανταπόκριση, καλό θα ήταν να συζητήσουμε το θέμα με άλλους γονείς του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και στην περίπτωση που διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει θέληση και πρόθεση για κάτι θετικό και αποτελεσματικό στο χώρο του συγκεκριμένου σχολείου, τότε μπορούμε να  απευθυνθούμε στο υπουργείο Παιδείας για να παρέμβει ψυχολόγος ή ειδικός σύμβουλος. 

 

Το Παιδί μου Είναι Θύμα Σχολικής Βίας 

Θα πρέπει να συζητήσουμε μαζί του για τα συναισθήματά του. Να το από το να χρησιμοποιεί εκφοβιστική συμπεριφορά και εκείνο. Να διερευνήσουμε γιατί γίνεται στόχος - επιδεικνύει ιδιαίτερα συνεσταλμένη, παθητική και εσωστρεφή συμπεριφορά; Σε τι οφείλεται  αυτή η παθητικότητά του; - Θα πρέπει να του εξηγήσουμε ότι όταν κάποιος το εκφοβίζει, είναι σημαντικό να μη δείχνει ότι φοβάται ή στενοχωριέται ή ότι  τα  χάνει. Θα πρέπει να μάθει να βάζει όρια στη συμπεριφορά των άλλων και κυρίως εκείνων που το ενοχλούν. Εάν έχει κάποιους φίλους καλό θα ήταν να το προτρέψουμε να τους μιλήσει για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και να συσφίξει τις φιλίες του. Να μην σταματήσει να λέει την γνώμη του, αγνοώντας τα κακόβουλα σχόλια των εκφοβιστών.
Να καταλάβει ότι η μοναδικότητα του καθενός είναι ένα στοιχείο που του δίνει αξία. Να αναγνωρίσει τα θετικά του σημεία και να μάθει να τα προβάλλει. Στόχος μας  είναι να αποκτήσει το παιδί το αναγκαίο δυναμικό ώστε να μάθει μόνο του να βάζει όρια στη συμπεριφορά των άλλων και να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά διαφωνίες και αντιπαραθέσεις.

 

Το παιδί μου Ασκεί Βία Σε Συμμαθητές του

Πολλοί είναι οι λόγοι που ένας έφηβος οδηγείται σε αυτή τη συμπεριφορά. Πιθανόν από την οικογένειά του να λείπουν κάποια βασικά εξισορροπητικά στοιχεία. Για παράδειγμα αν ο ένας γονιός λείπει ή πέθανε, αν η οικογένεια περνά πολλές οικονομικές δυσκολίες, αν κάποιος είναι άρρωστος και το παιδί νιώθει τρομερή ανασφάλεια, είναι πολύ πιθανό στην εφηβεία κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες  να εκφράσει τη δική ανασφάλεια και θλίψη με επιθετικότητα. 

Η  επιθετική συμπεριφορά αποτελεί την έκφραση της ανάγκης του εφήβου  να επιβληθεί. Σε αυτή την ανεξέλεγκτη τάση του μπορεί να συμβάλλουν και άλλοι παράγοντες, όπως  η συντροφιά παιδιών με παρόμοιες τάσεις, η πολύωρη ενασχόλησή του με βίαια παιχνίδια στον υπολογιστή ή στην κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών,   η χαλαρή στάση των καθηγητών στο σχολείο. 

Αν ένα παιδί με βίαιες τάσεις συναναστρέφεται  με παιδιά που παρουσιάζουν παρόμοια συμπεριφορά,  δεν ασχολείται με θετικά στοιχεία, βρεθεί μάλιστα και σε ένα σχολείο όπου οι καθηγητές  είναι απρόθυμοι ή δεν μπορούν να ασχοληθούν με το πρόβλημα της βίας, είναι πιθανό να συνεχίσει να φέρεται βίαια, αλλά και να περάσει από τη λεκτική στη σωματική βία, από τις σπρωξιές στις γροθιές. 

Τα παιδιά με προβλήματα στη συμπεριφορά, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να βελτιώνουν τη συμπεριφορά τους και όχι να γίνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι. Αν οι γονείς και το σχολείο τα απομονώσουν, τα παιδιά αυτά θα γίνουν ακόμα πιο επιθετικά.  

Θα πρέπει να συζητήσουμε ανοικτά μαζί του για τα συναισθήματά του και πως διαχειρίζεται το θυμό του. Στόχος μας δεν είναι να το τιμωρήσουμε. Τα κηρύγματα δεν θα φέρουν αποτέλεσμα και η τιμωρία θα του διδάξει αυτό ακριβώς που θέλουμε να σταματήσουμε: τη βία. Θα το διαβεβαιώσουμε ότι το αγαπάμε, αλλά θα του καταστήσουμε σαφές ότι δεν συμφωνούμε με  τις πρακτικές του και ότι θέλουμε να τις σταματήσει. 

Είναι σημαντικό να το ακούσουμε με προσοχή, είναι ο μόνος τρόπος για να μάθουμε γιατί λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Από εδώ και στο εξής θα πρέπει να βελτιώσουμε την επικοινωνία μας μαζί του. Θα πρέπει να το βοηθήσουμε να μάθει να ελέγχει  το θυμό του και να βρίσκει άλλους τρόπους επίλυσης συγκρούσεων. Είναι υποχρέωση μας να το απομακρύνουμε διακριτικά από βίαιες ή αρνητικές επιρροές και παρέες.  

Εάν υπάρχουν ενδοοικογενειακά προβλήματα, θα πρέπει να τα κρατήσουμε μακριά από το παιδί μας.  

Για να  σταματήσει η βίαιη συμπεριφορά και ο σχολικός εκφοβισμός θα πρέπει να συνεργαστούν πάντως  όλοι οι ενήλικες που εμπλέκονται στη ζωή του παιδιού. Η συνεργασία με το σχολείο είναι απαραίτητη. Θα πρέπει να αποβάλει την ταμπέλα που ίσως του είχε δοθεί λόγω της συμπεριφοράς του, ώστε το παιδί να μην μπαίνει στον πειρασμό να αποδεικνύει ότι πράγματι είναι επιθετικό. Οι καθηγητές πρέπει  να του δώσουν ευκαιρίες να ενταχθεί στον κορμό των αποδεκτών παιδιών και να πάψουν έμμεσα να το απομονώνουν.  

 

 Στατιστικά Σχολικής Βίας

Σύμφωνα με μεγάλη έρευνα του ΕΚΚΕ που έγινε σε 101 σχολεία και 2000 μαθητές, με σκοπό την χαρτογράφηση της ζωής των μαθητών στο Δήμο της Αθήνας,  οι μαθητές του δημοτικού είναι πιο επιρρεπείς στην κακοποίηση σε σχέση με τους εφήβους. Επίσης  το 11% των μαθητών του γυμνασίου ομολογούν πράξεις βίας σε βάρος συμμαθητών τους  και ένα 11% δηλώνει πως έχει  υποστεί βία από άλλα παιδιά Στις απειλές καταφεύγουν μαθητές όλων των τάξεων σε ποσοστό 5%. Θεατές σε πράξεις βίας υπήρξε το 43% των μαθητών γυμνασίου και λυκείου 

Έρευνα της Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, δείχνει ότι η βία εκδηλώνεται σε διάφορες μορφές σε πάρα πολλά σχολεία, αφού το 60,1 % των μαθητών δηλώνει ότι παρατηρεί παρόμοια φαινόμενα είτε στην τάξη του είτε γενικά στο σχολικό περιβάλλον του. 

Καθημερινά, δεκαπέντε με είκοσι στους εκατό μαθητές -από νήπια έως και έφηβοι- ταπεινώνονται ή ταπεινώνουν. Δέχονται ή μοιράζουν προσβολές, τρώνε ή δίνουν ξύλο. Κι όσοι μένουν απ' έξω σαν θεατές, αδιαφορούν ή επιδοκιμάζουν, αλλά σπάνια αποδοκιμάζουν. 

 

Άλλες έρευνες διαπίστωσαν ότι 62% των μαθητών και 29% των μαθητριών είχαν εμπλακεί σε περιστατικά σχολικής βίας ή είχαν συνεργαστεί με άλλους μαθητές, για να θυματοποιήσουν συμμαθητές τους.  

Το 27% των αγοριών και το 22% των μαθητριών είχαν πέσει τουλάχιστον μία φορά θύματα βίας.  

 

Όσον αφορά στις συμπεριφορές βίας που διαπιστώνουν οι μαθητές, ως συνηθέστερες καταγράφονται οι εξής: «Ακούς από συμμαθητές σχόλια για την εμφάνιση και το σώμα σου» με 66,7% και αμέσως μετά «Δεν έχεις διαβάσει καλά το μάθημα και ο καθηγητής σε ειρωνεύεται» με 63,5% ενώ ακολουθεί «Σε ώρα του μαθήματος ο καθηγητής κάνει μια ερώτηση, εσύ απαντάς λανθασμένα και ένας συμμαθητής σου σε αποκαλεί χαζό και βλάκα» με 62,5%.

Τα περισσότερα περιστατικά βίας σημειώνονται στην αυλή κατά τη διάρκεια του μεγάλου διαλείμματος ή όταν απουσιάζει ο καθηγητής από την τάξη. 

 

Γραμμές Βοήθειας για τη Σχολική Βία 

 

Ευρωπαϊκή Γραμμή Στήριξης: 116111 

 

Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου: 8018011177

 

 

 

mp3 AlbumsΥποσυνείδητου Προγραμματισμού | Υποσυνείδητα Μηνύματα | Εγκεφαλικά - Δίωτα Κύματα & Συχνότητες | Νόμος της Έλξης | Αντιμετώπιση Κατάθλιψης | Καταπολέμηση Άγχους | Υγεία | Φόβοι & Φοβίες | Κρίσεις Πανικού | Σχέσεις & Sex | Σχολείο & Εκπαίδευση | Στυτική Δυσλειτουργία | Αδυνάτισμα | Διακοπή Καπνίσματος  

 

 

Τα Δίωτα – Εγκεφαλικά κύματα παράγονται φυσικά όταν ακούμε ένα ήχο από το ένα αυτί και ένα άλλο στο άλλο αυτί. Τότε ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί έναν τρίτο ήχο(Δίωτο κύμα) που είναι μια συχνότητα, ίση με τη διαφορά των δύο ήχων.  

 

 

Για παράδειγμα, εάν ένας ήχος ή μουσική νότα, σε συχνότητα 100Hertz(κύκλοι ανά δευτερόλεπτο), ακούγεται στο το ένα αυτί και ένας άλλος ήχος, ή μουσική νότα στα 120Hertzπαίζεται στο άλλο αυτί, ο εγκέφαλός μας θα το ερμηνεύσει σαν 20Hertzκαι θα συντονιστεί σε αυτήν την συχνότητα των 20Hz, δημιουργώντας έναν δικό του ήχο (συχνότητα) 20Hz, ο οποίος θα αντηχεί στο μυαλό μας. 

 

 

Εκτός από το ότι βελτιώνουν άμεσα τη διάθεση μας, και μας παρακινούν προς την αλλαγή, έχει επίσης αποδειχθεί ότι  βελτιώνουν και ενισχύουν τη συνολική λειτουργία του εγκεφάλου, ενισχύουν τη μνήμη και τοIQ, και αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα κυρίαρχα μοτίβα σκέψης μας δημιουργούνται. 

  

Όταν χρησιμοποιούμε Δίωτα - Εγκεφαλικά κύματα και Συχνότητες, απλώς αλλάζουμε τον τρόπο που ο εγκέφαλος μας είχε συνηθίσει μέχρι τώρα να αντιδρά. Στέλνοντας στον εγκέφαλο μας συγκεκριμένες συχνότητες, καταφέρνουμε να αναδημιουργήσουμε, εκείνα τα συναισθήματα που θα θέλαμε να βιώναμε, κάνοντας τον εγκέφαλο μας να δώσει εντολή να παραχθούν οι αντίστοιχες χημικές ενώσεις & ουσίες και συνεπώς τα συναισθήματα που επιθυμούμε.

 

 

Νόμος της Έλξης: Οικονομική Ευημερία & Αφθονία
Καταπολέμηση Χρόνιου Άγχους - Super Strong
Καταπολέμηση Άγχους
Νόμος της Έλξης: όταν το όνειρο Γινεται Πραγματικότητα
Καταπολέμηση Άγχους Εξετάσεων
Θέληση Για Διάβασμα
Απόλυτη Συγκέντρωση
Απόλυτη Ηρεμία
Προσήλωση Στους Στόχους Μου
Νόμος της Έλξης: Επιτυχία Στις Πανελλήνιες
Νόμος της Έλξης: Καλοί Βαθμοί
Αύψηση IQ
Κοιμάμαι Και Μαθαίνω
Ότι Διαβάζω το Θυμάμαι
Κατάλογος Προιόντων